zondag 7 juni 2015

Tante Kindje in 2007 | scene 1

Het accent ligt op het PODIUM.

[1]
                                   TOMMI
                                                             Onbekend met de route
                                                             Leef ik ratelend
                                                             Bederf voordat de reglementen gedrukt en droog zijn

                                                             Hoge wreven jeuken

                                                             De sokken zijn van een slecht katoenjaar

                                   JANNI
                                                             Maar ze oogden goed

                                   TOMMI
                                                             Wens mij de beste beterschap
                                                             Met een minieme verschuiving van de focus op het verloop

                                   JANNI
                                                             Hier een millimeter resulterend in een kilometer daar
                                                             Geen gevaar in afstand

                                   TOMMI
                                                             Ai bandeloze Traagheid
                                                             Kijk mij aan zoals ik jou aankeek
                                                             Met klapperende kaken, afgeknarste hoektanden, de tong dik
                                                                  en droog

                                                             Ja ik slikte de reglementen weg voordat de woorden fris en 

                                                             welklinkend waren
                                                             Ik slofte door de kamer
                                                             Begroef mijn stem in vertaalde poëzie


[2]
                                   TOOTJE
                                                             Mekkerbarendse glorie leeft sterk
                                                             Tussen de kieren
                                                             Beraadslaag

                                                             De golfslag kabbelt berichten

                                                             Laag bij de grond
                                                             Volumineus in verlangen

                                                             Braakklaar terrein

                                                             Zwanger van zwerfzaden
                                                             Prille planten ontspruiten
                                                             Het is een ruig oord

                                                             Volg mij

                                                             Volg het experiment
                                                             Betreed de triomftrap

                                   JANNI
                                                             Het mag de marmeren zijn
                                                             Het mag de begraasde zijn

                                   TOOTJE
                                                             Lach met de wind

                                                             Sterke sterren navigeren door het luchtruim

                                                             Beloof mij dat je zult volgen
                                                             Vergeet het verdriet

                                                             Mekkerbarendse glorie trilt laf

                                                             Lillend
                                                             Word gewaar

                                                             Ja de golfslag breekt en breekt en breekt

                                                             Ontroerend levenloos ligt de Ledenpop, vol mekkerbarendse
                                                                  geheimen
                                                             lijkt het – want jij en ik weten beter


[3]
                                   JANNI
                                                             Zuigend de mond, rond gevormd, wijdopen de neusgaten
                                                             De vingers gespreid; hoe doorschijnend zijn de nagels nog
                                                             Was dat Mensje week en strijk haar met poederparfum

                                   TOOTJE
                                                             Gekleurde vellen golfkarton
                                                             De snippers liggen bijeengeveegd
                                                             De snippers moeten opgeraapt
                                                             Rijg ze aan een ijzerdraad
                                                             Dompel ze onder water
                                                             Breek het éennachts laagje ijs

                                                             Betreed met mij het stromenland, waar

                                                             Brem groeit naast brem
                                                             Bibberige stemmen de hoogste noot pakken, achteroverhellend 
                                                                  met gesloten ogen

                                   JANNI
                                                             De mama's van de mama's hebben hun laatste lied nog niet ingezet

                                   TOOTJE
                                                             Zie, de onderstroom
                                                             Meandert eigenzinnig
                                                             Vermengt zich met de bovenstroom die – niets gewend – al snel
                                                             in een ronkende roes zijn bedding verlaat

                                                             Maak de bezem los

                                                             Laat aan de nieuwe oever de rijzen wortelen
                                                             Dat moet toch te doen zijn?

                                                             Beloof mij dat je niet met paniek zult reageren op de stilte

                                                             De geaccentueerde lijn blijft schijnen in het donker
                                                             Geloof mij
                                                             De gebrokkelde rand straalt warm
                                                             Voel het en volg
                                                             Concentreer je op de facetten die bepalend zijn voor een verloop
                                                             De facetten die het uitzicht benemen
                                                             Als altijd passief

                                                             Wist mama wat papa wilde?

                                                             Wist jij, lieve Letterpop, hoe jij wilde?
                                                             Was er een moment waarop jij diegene was waarin jouw worden 
                                                                  kon wortelen?
                                                             Nee hè? Afgebroken in de knop ben je
                                                             En met veel zorg heb je je gestekt in bijeengesmokkelde aarde


[4]
                                   JANNI
                                                             Het schattige scharlaken schroefje
                                                             Wordt bijgeleverd bij aanschaf
                                                             Van het guitige geitengrijze hoefje

                                   TOOTJE
                                                             Ja kom lekker Snoepje
                                                             Dan mag je in mijn warme mondje
                                                             En ik zal op je sabbelen
                                                             Tot er niets meer van je over is

                                   TOMMI
                                                             De vluchtende is ingedamd
                                                             Passen op deze plaats passen

                                                             Wuiven met de romp

                                                             De hand tastend het gezicht
                                                             De jukbeenderen laten zich weer voelen

                                   TOOTJE
                                                             De pretogen bevriezen bij de aanblik van de vulkaan
                                                             Beweeg je mee, lief Feestbeest
                                                             Schater met open keel en ontspring de lavadans

                                                             Waar de liefde regeert, regeert niet de trots

                                                             Schelporige kruipslakken polijsten de rots
                                                             Blanco? Nee!
                                                             Polieppatronen verschijnen bij het verschijnen van de maan
                                                             en verdwijnen bij het verdwijnen van de maan

                                                             Spaar dus je tranen, lieve Melancholica

                                                             De zon zal door blijven breken

                                   JANNI
                                                             De zon die de liefde in kleur zet

                                   TOOTJE
                                                             Kus je rustig tijdens het nachtelijke wachten
                                                             Je voeten warm in een bruisend bad


[5]
                                   TOMMI
                                                             Vetvreten aan ongebakken deegrollen, is dat wat voor jou, 
                                                                  lieve Mol?
                                                             Vetmesten met laboratoriumresten verpakt in vetvrij sierpapier,
                                                                  ga je hier wel voor?
                                                             Lovende woorden bekoren je nog steeds, is het niet, lief 
                                                                  Graafbeest?
                                                             Belijd je medeleven en trek je terug

                                   TOOTJE
                                                             Met een macaroniekoek in de ene hand en in de andere een 
                                                                  boek loop je, lieve Letterkop, een rondje door je kamer
                                                             Daarna nog een rondje en nog drie rondjes en nog acht rondjes
                                                             En dan van voor af aan, opnieuw
                                                             Dan – omdat je samenwoont met een vetplant – leg je de koek 
                                                                  op een stoel
                                                             Of – omdat je samenwoont met een hond – leg je het boek op 
                                                                  de koelkast
                                                             Maar – omdat je ook samenwoont met een poes – leg je beide
                                                                  op de vloer in de nabijheid
                                                             van het snoer dat de knuffellamp met het stopcontact verbindt
                                                             Zo, voel je je nu een beetje beter?


[6]
                                   TOMMI
                                                             Passen op de plaats passen
                                                             Wanneer rood rood rood de bomen
                                                             Passen op de plaats passen
                                                             Wanneer
                                                             Dromen dromen draaien
                                                             Fraaie fraaie gazellen stikken in knellende knellende strikken

                                                             Passen op de plaats passen

                                                             Wanneer de romige romige melk
                                                             gegoten over verwelkte verwelkte narcissen
                                                             de frisse frisse kinderen doet zinderen in de friste friste 
                                                             noorderwind

                                                             Passen op de plaats passen

                                                             Wanneer buitelend buitelend de bijen
                                                             Passen op de plaats passen
                                                             Wanneer
                                                             Keien keien keien zoemen
                                                             Doem doem doem de kraaien
                                                             Laaiende haaien duiken in fuiken
                                                             Buikige kruiken barsten in de zuinigste zuinigste ochtendzon


[7]
                                   TOOTJE
                                                             Twijfel niet, lieve Letterkop
                                                             Wuif de vijf verbazingen vaarwel

                                   JANNI
                                                             Soepel in de pols richting deur
                                                             Stijf in de pols richting raam

                                   TOOTJE
                                                             Bestuif het aanbeeld met kaneel
                                                             Besprenkel met gezoete melk
                                                             Schakel de ventilator aan en laat de mieren vrij

                                                             Stel je nu voor, dat

                                                             Je handen hebt en je de palmen ervan tegen elkaar wrijft
                                                             Je voeten hebt en je op je tenen balancerend zuigende 
                                                                  geluiden voortbrengt
                                                             Je leeft aan gene zijde van de afspraakgrens en blij bent

                                                             Nee twijfel niet, jij Letterpop

                                                             Prent de vijftien fragmenten in je kortetermijngeheugen en 
                                                                  blaas tegen de hoge toren
                                                             Selecteer de stenen en plaveid het laatste stukje ruige heide

                                                             Rol nu het aanbeeld naar buiten

                                                             Plet de druif
                                                             Afdekken met een eikeblad
                                                             Leg de tak apart

                                   JANNI
                                                             Zo ver mogelijk van de duivenveer vandaan

                                   TOOTJE
                                                             Blaas tegen het hoge paard

                                                             Stel je nu voor, dat

                                                             Je ogen hebt en je ze opent
                                                             Je wangen hebt en je ze wit met gekoeld krijt


[8]
                                   TOMMI
                                                             De lieflijkste onderstromen werken zich watervallend een weg
                                                             Geheugenkiezeltjes dreigen los te laten

                                                             Hup hup hup

                                                             Geitebok je lokt mij
                                                             Ik hoor je hoefjes
                                                             De plukjes van je vacht – verstrikt in de stugge struik –
                                                                  verraden je

                                                             Ja verderop staan de blaadjes er heel wat sappiger bij

                                                             Maar het zijn er niet genoeg vrees ik, voor ons allebei





> scene 2   Het accent ligt op het ZITGEDEELTE.





Geen opmerkingen:

Een reactie posten