maandag 18 augustus 2014

paladina

1
Geen mens zou zich in deze contreien wagen
angst en klemmen, apathie en vuur
slaven gearmd met de bloemenkoningin van vorige voorstelling van vorig seizoen
Hier draait de klok naar roddel
Geen vertier zonder schichtig publiek spellen de gestikulerende armen;
alsof iedere dag een nieuwe messias het platform verlaat
Ja hier worden kuisheidsgordels verkwanseld voor een polaroidpiktuur
waarop éen nog hoopvol en éen al arrogant
en waarop de achtergrond uit het zicht is geschoven 

Nee niemand zou zich in deze contreien wagen
het genot zoekt te scherp zijn richting
blauwe plekken achterlatend en trillende lijven en zwetende hoofden
Geen kachel hier, alleen een primus; wie let er op de walm
wanneer het bloed de lippen naar een orgasme trekt
en het licht voor geen twee ogen meer hetzelfde is
Hier blijven penishouders niet gesloten
En naar die enkeling die het toch waagt zich te vertonen wordt gesist weg jij, weg jij
Maar deze wil niet luisteren, waarop het buldert
een waarschuwing, een bevel, éen keer maar weg!

En weg ook jij!

Nee niet Paladina
Paladina met haar verpleegstermoraal en haar gulp stevig dichtgeritst
Hoewel braaf, mag zij blijven, haar aflaten halen en de afwas doen
Hoewel braaf, moet zij mee, ook lijken op een lijk, gratis
O dat ene nummer had ik de hele avond kunnen horen, zij was een engel!
Ja Paladina zal blijven
Paladina met haar etterende hersens en haar pistolenholsters van slangenhuid
Zij kan rennen zo hard haar waterhart en haar tas vol formulieren het toestaan
Maar straks pas zal zij de handtekening zetten
die haar definitief zal kunnen verlossen

                                                                  1
                                                                  Ik verlang van Tiàma dat ik door haar geïnspireerd word
                                                                  Dat zij deze Schappenvulster bewust veel geeft van haar zelf
                                                                  In de praktijk komt het er bijna op neer dat inspiratie loskomt uit wrijving;
                                                                  ik ontfutsel het haar
                                                                  En door mijn liefde voor haar kan ik wat loskomt positief aanwenden
                                                                  Maar zo blijf je wel in je eentje

                                                                  Hoewel mijn liefde voor haar niet is gespeend van egoïsme
                                                                  en bij vlagen doodbloedt door het geren in de tredmolen
                                                                  en zich dan dus bedient van patroongeworden uitingen
                                                                  krijg ik toch steeds de kracht om te proberen de afstanden te overbruggen
                                                                  Wanneer er afstanden zijn
                                                                  En die kunnen er zijn; sommige echt, sommige ingebeeld

                                                                  Maar uiteindelijk stuit ik erop
                                                                  dat zij deze Varenkweekster zelden boven het gebeuren tilt
                                                                  dat ik door haar zelden van het onbekende proef
                                                                  zelden kleuren zie
                                                                  Wel genot
                                                                  Soms inventief. Soms gepolijst. Altijd brutaal

                                                                  En kalme momenten
                                                                  Een wederzijds woordloos begrip
                                                                  Een onbewust saamhorigheidsgevoel noem ik het
                                                                  dat vanuit het bewuste op veel tegenwerking kan rekenen



2
Op een ochtend werd Paladina wakker
Er is licht zou zij zeggen
zeg op mijn hand
En er was natuurlijk ook muziek
Over de koptelefoon
Misschien als een schreeuw, wie weet
Er viel niemand te ontwaren
Er zal iemand te ontwaren zijn, wie weet

                                                                  2
                                                                  Ik bevind mij vaak in omgevingen die ik dacht achter mij gelaten te hebben
                                                                  Tussen mensen die ik keer op keer een onomstotelijke noodzakelijkheid toeken
                                                                  Misschien omdat ik door mij te vereenzelvigen hoop te kunnen vergeten wie ik ben

                                                                  Als ik door laat dringen hoeveel individuen ik bij naam ken begint het deze Pluis te duizelen
                                                                  Soms begrijp ik niet waarom ik nog steeds met mensen om blijf gaan
                                                                  Ergens begrijp ik het wel maar ik begrijp het ook niet

                                                                  Iedere ontmoeting met een ander kan frontaal aan komen botsen
                                                                  Net als ik de puzzel bijna passend heb meldt zich iemand die op een overschotje wijst
                                                                  Terwijl ik toch een individu denk te zijn die zich ervan bewust is wat haar bezighoudt

                                                                  En zeker, zo lang mijn ogen droog blijven is geluk verzekerd
                                                                  Tot rustig moe wordt en glimlachen het in werking stellen van de mondspieren
                                                                  Een paar keer heb ik de laatste tijd

                                                                  zo tussen neus en lippen en met een zijdelingse blik een compliment gekregen; 
                                                                  dat ik zo mens met de mensen aan het worden ben
                                                                  Wat betekent dat ik minder agressief overkom omdat ik met mate en op de maat glimlach

                                                                  En zo ontstaan wrijvingen, want ik glimlach en doe een stapje, ik glimlach en doe
                                                                  nog een stapje, ik hou mijn mond en doe er nog een, en nog een en nog een 
                                                                  tot het flitst waar gaan al deze stapjes eigenlijk naar toe?

                                                                  Ik ga fout wanneer de absolute schoonheid van een gebeuren aan de orde is. Ik bedoel 
                                                                  ik wil direct een relatie met een wetenschap kunnen leggen. Ik bedoel een kennissysteem
                                                                  Zodat wat er gebeurt aanhaakt bij een groot betekenisvol geheel

                                                                  En dit is eveneens waar voor de mensen met wie ik omga
                                                                  Want ik ontken niet dat deze individuen allemaal een absolute schoonheid hebben
                                                                  En daarom blijven ze ondanks dat ik afscheid van ze wil nemen deze Kwatta bezighouden 



3
Niets is taboe opperde de koe
Mits het spel is opperde de vis
En wat is spel? vroeg de lellebel
Vraag het mij niet antwoordde kierewiet

                                                                  3
                                                                  Dat ik met ze kan samenvallen heb ik ervaren
                                                                  En omdat ik dit ervaren heb
                                                                  kan ik erkennen dat het deze Tenenvreetster niet bevalt

                                                                  Ik wilde helemaal met ze meedoen, helemaal gelijk aan ze zijn, dat wilde ik 
                                                                  En nu ik heb ervaren dat ik dit kàn zijn
                                                                  moet ik erkennen dat ik het een ongeïnspireerde troep vind

                                                                  Erbij horen heeft niet gebracht wat ik ervan verwacht had. Ik mag meedoen
                                                                  met de grote schranspartij, die af en toe smaakt, ja soms een klakkende tong
                                                                  maar als dit alles is is het wat deze Vliegenverzamelaarster betreft basta met die hap

                                                                  Hun bestaan speelt zich af in een wereld
                                                                  waar plaatjes tweedimensionaal dienen te blijven
                                                                  En als ik met de clan ben is dit eveneens waar voor deze Gladpad

                                                                  Dat wanneer er nog een dimensie bijkomt ik een berg moet verzetten 
                                                                  om de walging mijn kop uit te rukken
                                                                  Als ik met hun ben is het eveneens voor deze Tol waar dat boven alles de toeschouwer telt

                                                                  En niet seks. Laat staan liefde
                                                                  Hun bestaan speelt zich af in een wereld
                                                                  waar het belangrijker is welke rol je kiest dan hoe groot je eigen inbreng is

                                                                  Als ik met mijzelf ben is het waar dat ik boven alles bezig ben om onder de oppervlakte te moeten
                                                                  Maar wat heb ik nog met alle tranen van anderen
                                                                  wanneer deze mijn eigen tranen overspoelen?

                                                                  Ik bedoel de drang om deurtjes te openen naar jou of jou —
                                                                  wanneer ik nu eens beweer dat ik er niet langer zin in heb?
                                                                  Zijn zij niet zij en ben ik niet ik? Dus wie ben ik dan?

                                                                  Waarschijnlijk iemand die ik mij voorstel
                                                                  Iemand die ik mij voorstel met mijn beperkte voorstellingsvermogen
                                                                  Laat ik zeggen een mystificatie. Of een idealisatie. Waarschijnlijker nog een idee fixe

                                                                  Een idee fixe waar ik in de verste verte wel niet aan zal beantwoorden
                                                                  Dus ben ik afhankelijk van het onverwachte
                                                                  Ik bedoel dat het onverwachte zorgt voor verrassingen

                                                                  Verrassingen zorgen voor verwarring
                                                                  Verwarring veroorzaakt angst
                                                                  Angst heeft een directe verbinding met het tere

                                                                  Alles wat het daglicht niet verdraagt
                                                                  Of laat ik zeggen: alles waarmee je — ik dus
                                                                  niet voor de dag kunt komen. Of durft te komen

                                                                  Alles wat een onzichtbaar spoor trekt
                                                                  Een spoor dat enkel bij nacht nagetrokken kan worden
                                                                  Dus nachtwerk past deze Bangslang; 

                                                                  een eigen uur en een eigen plaats voor het onzichtbare spoor
                                                                  Dat een stinkend drekspoor wordt 
                                                                  als het niet zo af en toe eens flink wat frisse lucht krijgt



4
De volgende keer 
voor als zij omkijkt
wil ik een lach op mijn gezicht

Ik moet oefenen
Eigenlijk vannacht nog

Jammer dat de zon al aan het opkomen is
want ik heb natuurlijk wel kunstlicht nodig

                                                                  4
                                                                  Ontelbare keren verblindde de verpakking deze Mop
                                                                  Maar een fraaie vlag dekt dus niet per se een fraaie lading
                                                                  Hoe vaak werd ik niet geconfronteerd met de onverdraaglijkste stilte?
                                                                  Ik bedoel de stilte met pretentie

                                                                  Wanneer een samenkomen echt een onomstotelijke noodzakelijkheid heeft
                                                                  zou samenspraak duidelijkheid moeten kunnen scheppen in de eigen warboel
                                                                  De onuitgesproken vermoedens
                                                                  Eventueel ook de altijd wisselende meningen

                                                                  Neem een mening van deze Mastmuis. Die rolt vaak zomaar uit mijn mond
                                                                  zonder dat ik er een flauw benul van heb waar hij vandaan komt
                                                                  Omdat ik hem uitspreek zou ik er eigenlijk slaaf van moeten zijn
                                                                  Terwijl ik mij er de meeste tijd helemaal niet mee kan identificeren

                                                                  Ik maak onderscheid tussen
                                                                  iets weten en over iets een mening hebben
                                                                  En te weten of je iets weet, blijkt een stuk moeilijker
                                                                  dan het poneren van een acceptabele mening

                                                                  In de praktijk ben ik in een samenkomen verveeld of geboeid
                                                                  Behalve als er sprake is van een gespannen verveling;
                                                                  dat is de verraderlijke adder onder het gras
                                                                  Ik bedoel de verraderlijke adder onder het matras

                                                                  En wanneer die adder zijn verraderlijke staart roert
                                                                  word ik compleet dwangmatig verward, ontwricht
                                                                  en uiteindelijk lamgelegd
                                                                  En dat is wat Tiàma met deze Woestijnrat doet

                                                                  Zij is de adder onder mijn matras
                                                                  omdat zij de enige is met wie ik zo ver ga
                                                                  dat ik er een individuele herinnering aan overhou
                                                                  En wanneer er sprake is van een onoverbrugbare afstand

                                                                  zijn het zulke herinneringen die deze Pepernoot verleiden mijn grenzen te verleggen
                                                                  Ook al probeer ik nog zo mijn grens te trekken mijn agressie zal wegebben
                                                                  Ik zal weer doordrongen raken van het vage maar onomstotelijke vermoeden
                                                                  dat ìk degene ben die fout fout fout ga, zij en de clan degenen die goed goed goed gaan

                                                                  Ik zal weer doordrongen raken van de vage maar onomstotelijke overtuiging
                                                                  dat niemand anders dan zij het is die deze Komkommerclown kan redden
                                                                  Die Tiàma die deze Jojo slapeloze nachten bezorgde
                                                                  en huilpartijen waarvan de partituur nog geschreven moet worden

                                                                  ja zij die de kolkende golf is in een verder rustige oceaan
                                                                  waar ik hoe ik ook navigeer in terecht kom
                                                                  hopeloos alle zwemslagen proberend die ik tot mijn beschikking heb
                                                                  hulpeloos roepend met een door tranen verstikte stem

                                                                  die Tiàma blijft de enige die deze Triotripper kan redden
                                                                  Hoewel ik bijna nooit door haar verstaan word
                                                                  blijft zij in het bezit van het hete oor waardoor ik gehoord wil worden
                                                                  het enige oor dat deze Couponknipster tot formuleren brengt

                                                                  Dus wanneer walging en begrip uiteindelijk quitte spelen kun je ons
                                                                  tijdens verkaarste avonden weer lui achterover zien liggen in brabbelende,
                                                                  giechelende, fluisterende kussens. En zij doet misschien weer
                                                                  wat enkel Tiàma kan: mijn tijd voorbij laten vliegen



5
Een dertigjarige blondine in een gestolen chevrolet
De huisbaas vraagt beleefd mag ik met u naar bed?
De bomen ruisen lieflijk, het beekje kabbelt zoet
De bruid bekijkt met huiver de veel te lange stoet

Het contract krult om in de ochtendzon
Parels glinsteren, tanden schitteren, messen flikkeren
Ik ook roept zacht een stem. Jij niet schalt schel de megafoon
Jij niet, jij niet, dát wel

Bedaar jij vage parasiet
Ik verdraag niet langer dat ze zien
hoe gaaf mijn nagels zijn

Begraaf de bloemen onder de dansvloer
Paren vormen vrolijkheid. Paren vloeken vrolijkheid
Geef mij de rekening en verdwijn

Pijn Pijn Pijn Pijn Pijn

Een jarige blondine in een transatlantisch vliegtuig
Brave bravoure, brave verbazing
Trage verplaatsing naar oude bekenden
Een lustrum wordt gevierd

Een chevrolet staat onbeheerd
Een heer wordt langzaam lijk
Een jaquet triomfeert. Wat een pracht. Wat een praal
Een manteau d'amour met op het corsage een spat slijk

En de claqueur krijgt rode handen van de pijn
Pijn Pijn Pijn Pijn

                                                                  5
                                                                  Jij raadt het
                                                                  deze Bergkrabster heeft zich al weer overgegeven
                                                                  Wij samen vieren weer feest feest feest
                                                                  Het gaat weer van hai lieverd hoe is het met jou?
                                                                  en hallo schat lang niet gezien
                                                                  En zoen zoen zoen en zwaai zwaai zwaai

                                                                  naar de overkant van de dansvloer
                                                                  waar niemand deze Pillenpoepster kent
                                                                  maar dit kan niemand aan deze kant wat schelen
                                                                  Iedereen doet het zo
                                                                  want de hele club viert feest en
                                                                  wij gaan er wild wild wild tegenaan

                                                                  Twee weken kan ik dit opbrengen
                                                                  Waarna ik compleet op ben, waarna zij alleen verder feest
                                                                  waarna zij verdwijnt achter de deur die achter deze Figurant dichtslaat
                                                                  in de toonsoort van de voorstelling die zoveel open doekjes haalt dat de sterren
                                                                  nooit aan afschminken toekomen. Lovende kritieken steken de krant in brand
                                                                  en de bloemen zijn verlept voordat ze in de vaas staan

                                                                  Van het drama dat hier keer op keer opgevoerd wordt
                                                                  in steeds afgelebberder vorm
                                                                  staat de ontwikkeling als wet geschreven, terwijl de bezetting nooit een probleem is;
                                                                  altijd dient zich wel een vers stel spelers aan
                                                                  Niemand herkent mijn verlangen dat de marge voor improvisatie wat groter zou zijn
                                                                  en daarom is dit verlangen reden voor verbanning

                                                                  In quarantaine recupereer ik
                                                                  van de leugenachtige monden die zich tuiten
                                                                  van de verradersbegroetingen die naast de wang verwaaien
                                                                  van de ogen die naar links en rechts uitwijken
                                                                  van de glimlachjes die valse juwelen dragen
                                                                  van het applaus dat overweldigd zonder te strelen, zonder te koesteren

                                                                  En zij feest alleen verder. Wat ik als pijnlijk ervaar
                                                                  Maar ik ervaar het eveneens als pijnlijk dàt ik dit als pijnlijk ervaar 
                                                                  Dus wanneer ik deze ervaring probeer te formuleren
                                                                  zijn mijn zinnen verknoopt voordat ik éen woord gezegd heb
                                                                  Want uiteindelijk gaat het over de ervaring dat ik amper nog iets weet
                                                                  Omdat ik door Tiàma genegeerd word

                                                                  Dat ik omdat ik door haar doodgezwegen word
                                                                  amper nog besta
                                                                  En dit is pijnlijk
                                                                  Omdat deze Snotsnob zelfs in de omstandigheid van amper nog weet hebben
                                                                  altijd ergens nog wel kan onderscheiden dat door haar doodgezwegen worden
                                                                  niet hetzelfde is als dood zijn

                                                                  En daarna, wanneer ik met de extreemste krachtinspanning
                                                                  losgebroken ben uit deze ingeblikte staat,
                                                                  schreeuw ik het nog harder
                                                                  ik moet eindelijk met die clan stoppen, ik weet het nu, het is voorbij
                                                                  Ook schreeuw ik het tegen haar ik hou op met jou
                                                                  Of ik zeg het juist heel rustig

                                                                  of overtuigend bezweren, of smeken, of noem een toonaard;
                                                                  ik heb ze geprobeerd en ik probeer ze opnieuw
                                                                  Ook briefjes maken. En achterlaten 
                                                                  op de meest uiteenlopen plaatsen:
                                                                  op de tafel, tussen de tandenborstels, bij de vuile was
                                                                  En uiteindelijk nooit het gewenste resultaat



6
Nog maar een stapje verwijderd van het papieren ideaal
draait Paladina zich af
van het inmiddels tot tableau vivant versteende drama
Vermoeid glimlachend. Angstig
Sluipgedachten doen de wenkbrauwen fronsen
Niets wordt onthuld

Geen voodoo verhaalt van de ongemakken, veroorzaakt
door de op handbediening overgeschakelde automaat

                                                                  6
                                                                  Mijn verliefdheid hangt samen met een soort feitenlijst die ik met mijn verbeelding opstel
                                                                  Een feitenlijst die moet aantonen dat ik door Tiàma op alle niveau's geraakt wordt
                                                                  Ik verzin er vanalles bij,
                                                                  wat allemaal zou ik niet per se kunnen zeggen

                                                                  En wanneer ik in zo'n compleet destructieve chaos terechtkom
                                                                  kan die feitenlijst als referentiekader een steun zijn
                                                                  Maar die feitenlijst kan niet voorkomen dat ik keer op keer 
                                                                  verdwijn in een complete leegte 

                                                                  Twee mensen zijn op onverklaarde wijze met elkaar verbonden
                                                                  Het verzet tegen deze onverklaarde band noem ik de broedplaats van de emotie
                                                                  Er ontstaat wrijving wanneer iets wat zij doet vloekt met die verbondenheid 
                                                                  Het kan evengoed iets zijn wat ik doe

                                                                  Daarom is mijn conclusie dat er harmonie is wanneer puur-zij met puur-mij omgaat
                                                                  Ik definieer emotie dan ook als
                                                                  een richtinggevende kracht die verworven zekerheden wegvaagd
                                                                  en vervangt door een complete leegte



7
Paladina wordt verteerd door een stroefheid
die staat voor onbekende diepe roerselen
waarvan de resultante de stand van de oogleden bepaalt

Deze stroefheid leidt tot arrogantie
en komt voort uit de goed-beter-best school

Geboren dus uit een allesverterende drang tot zelfbescherming
wat in de regel samengaat met zelfoverschatting

                                                                  7
                                                                  Wat die clan bij elkaar houdt is dat het allemaal individuen zijn
                                                                  die de illusie hebben dat ze op zichzelf staan
                                                                  Dat ze apart staan
                                                                  Ze hebben elkaar gevonden, omdat ieder op zichzelf apart staat
                                                                  En nu staan ze samen apart

                                                                  Ze hebben de illusie dat ze apart staan, omdat het individuen zijn
                                                                  die ieder de illusie hebben dat ze anti zijn
                                                                  Als ik niet ontken dat ik ooit graag bij deze clan heb willen horen
                                                                  moet ik concluderen dat apart staan deze Dofpoets aantrekt
                                                                  Of de conclusie is dat ik mij ingebeeld heb dat ik erbij heb willen horen

                                                                  Het is eerder de clan die dit Krulschaap gekozen heeft dan dat ik de clan gekozen heb
                                                                  Omdat het deze individuen zijn op wie ìk een aantrekkingskracht uitoefen 
                                                                  kan ik mij ingebeeld hebben dat ik bij hun heb willen horen
                                                                  Want ik kan mij niet identificeren met apart of anti
                                                                  Dus wat deze individuen in deze Watertank zien is een raadsel. Ik weet het niet

                                                                  Wat ik wel weet is dat de clan op deze Wattenstok werkt
                                                                  als een eindeloos ingenieus net van indirect opgestelde spiegels
                                                                  Ik draai in het schijnsel van die spiegels
                                                                  kijkend met een blik die vertroebeld is door woorden. Hun bezwerende woorden
                                                                  Over mijn uiterlijk

                                                                  De bevestigende opmerkingen vertrouw ik niet
                                                                  terwijl van de afkeurende opmerkingen de echo zich verdubbelt en verdubbelt
                                                                  Alsof het bestaan éen groot proefwerk is
                                                                  Alles wat je meebrengt en niet meebrengt wordt becijferd
                                                                  Na verloop van tijd wordt het gemiddelde berekend

                                                                  Voldoende? Onvoldoende? Bevredigend?
                                                                  Terwijl het altijd gênant is
                                                                  Ik bedoel wat zijn de maatstaven aan de hand waarvan die berekeningen gemaakt worden?
                                                                  Geldt voor veel maatstaven niet hetzelfde als voor veel meningen —
                                                                  dat ze passé zijn zodra ze geformuleerd zijn?



8
Een wereld vol demonen
in de verschijningsvorm van woorden
die boren zonder moraal
Bless de lady
die vergat wat zij hoorde

Menigten die klappen
schreeuwen om meer
Massahysterie op afbetaling
– tegen kost en inwoning –
Maar lachen, steeds weer

Monotonie bij het knapperende haardvuur
Verlate bezoekers in de goot getraind
Makke schapen. Bijziende
maar vers gecoupeerd style volgend jaar
– afgepast en miraculeus zuiver gestemd –

Menstruatiegeheimen bollen het oogwit

Wezen lezen kasteelromans
Massi massi massi yeah
Spirituele breedte nu!

                                                                  8
                                                                  Niet kunnen grijpen
                                                                  woorden niet kunnen grijpen
                                                                  de intentie niet kunnen grijpen
                                                                  niet beseffen wat je hoort maar je hoort het wel
                                                                  Eén woord kan blijven hangen
                                                                  of éen pauze kan blijven hangen
                                                                  en het denkvermogen geeft er een draai aan

                                                                  Een woord kan een gevoelservaring oproepen. De zin om het woord heen
                                                                  moet dat gevoel in contact met het denkvermogen kunnen brengen
                                                                  Wanneer het een zin is die een gevoelservaring oproept, moet het verhaal om die zin heen
                                                                  dat gevoel in contact met het denkvermogen kunnen brengen
                                                                  Wanneer het verhaal uitgefunctioneerd is, is er uiteindelijk een ander mens nodig
                                                                  om uit een overweldigende gevoelsimpasse te komen
                                                                  En dit is het geval met deze IJslolly; ik heb een ander mens nodig

                                                                  Er zijn geen sprookjes die ik nog niet ken
                                                                  Er zijn geen parabels die ik nog nooit gehoord heb
                                                                  Er is geen mythe meer op te duikelen die nog uitkomst kan bieden
                                                                  Geen sage. Geen fabel
                                                                  Zelfs beroemde voorbeelden —
                                                                  die toch de medicijnen van de zelfkant zijn
                                                                  hebben geen vat op deze Leegloopster

                                                                  Om opgedane ervaringen in contact met mijn denkvermogen te brengen
                                                                  heb ik een ander mens nodig, hier heel dicht bij
                                                                  Anders slaan ze deze Ballonblaaster knock-out; indrukken stapelen en stapelen
                                                                  veel indrukken die geen kant en geen wal raken
                                                                  Geen wegwijzer uit de doolhof en de schepen staan in brand
                                                                  En dan ligt het al snel voor de hand dat je je iets compleets waant
                                                                  dat niet meer te toetsen valt aan een ademend gebeuren

                                                                  Je waant je iets compleets
                                                                  dat absoluut is in aanleiding en resultaat
                                                                  zodat zekerheid en waarheid 
                                                                  in het systeem zelf besloten komen te liggen



9
Het zwijgen van Paladina
staat niet onder alle omstandigheden voor een vol gemoed

En terwijl de treurmars haar laatste tonen van een vreemde leent
blijven zon en maan zich houden aan een voorgeschreven baan

                                                                  9
                                                                  Hoe is de wisselwerking tussen een gebeuren
                                                                  en de individuele controle?

                                                                  Wanneer teveel indrukken zich opgestapeld hebben
                                                                  zal er weinig individuele controle zijn

                                                                  Heeft een individu een automatische piloot
                                                                  wanneer er teveel gevoelservaringen zijn en het denkvermogen defect is?

                                                                  Is er verankerd in ieder individu een automatische piloot
                                                                  die de controle overneemt wanneer er een belangrijke beslissing te nemen valt?

                                                                  Of neemt het gebeuren de beslissing
                                                                  wanneer de doolhhof te compleet geworden is?

                                                                  Maar het individu zelf dan? Of later, wanneer het individu
                                                                  later geconfronteerd wordt met een actie die vroeger ondernomen is?

                                                                  Wat onderging zij toen? Wat denkt zij nu?
                                                                  Wat is de maat van de invloed in het heden van een ervaring

                                                                  waarmee het denkvermogen in het verleden geen contact heeft kunnen maken?
                                                                  En zo stapelen mijn vragen en stapelen



10
Onder de gebroken ogen van Paladina drijft de ruïne langzaam weg
Paladina, de enige achtergebleven toeriste
Het fototoestel in de aanslag
Haar lippen een weinig uiteen, als om aan te geven dat haar neus verstopt is —
het gruis van duizend ongeborenen sluimert

Mocht zij zich niet vergissen dan ruikt zij – in dit hier en nu – het embryo
Waar is het?
Haar lippen trillen — bereid een bekentenis te doen
Het fototoestel gaat af, schietgraag

De lucht is loodzwaar, dat kan niet anders. Onweer dreigt. De insekten verstommen
Haar lippen tuiten zich wanneer – als om de naderende voetstappen te overstemmen –
de geiten een klagelijk geluid laten horen
Waar komen ze vandaan? Waar gaan ze naar toe? De wegwijzer is verbleekt;
een stil bewijs dat zij zich in een oud land bevindt, met veel zon —
Paladina herkende zich op de ansichtkaart, licht gebruind, natuurlijk

Zodra zij het gegrinnik hoort schudt zij haar hoofd. Onmerkbaar allengs heftiger
Wie was hier het eerst?
Nee nee. Het was voorbij. Dat stond duidelijk in de brief

Geamuseerd ontdoet Tiàma zich van haar kortgemouwde overhemd
De zweetdruppels vangen de laatste dagstralen op en het worden vergankelijke parels,
sieraden van de zuiverste soort
Zoals zij daar staat — zonder meer een aimabel persoon

De actie die volgt is kort; veren vliegen in het rond
Per polaroid wordt het bericht van de overlevenden verzonden
Draadloos. Zonder geur en zonder sporen

                                                                  10
                                                                  Soms wanneer ik wakker wordt dient zich een beeld aan
                                                                  Zoals vanmiddag toen ik wakker werd het beeld in mijn hoofd zat dat mijn hoofd —
                                                                  de inhoud van mijn hoofd —
                                                                  waarvan ik natuurlijk weet dat het niet plat is
                                                                  plat is

                                                                  Soms roept zo'n beeld bij deze Schuindanseres op om daarop door te gaan
                                                                  Zo kwam ik er vanmiddag toe de inhoud van mijn hoofd te vergelijken met een klok
                                                                  Meer specifiek met de vlakken tussen de cijfers
                                                                  Dat mijn hersenkwabben te vergelijken zijn
                                                                  met die vlakken

                                                                  Naarmate de tijd verstrijkt wordt door een onzichtbare wijzer over de kwabben gestreken
                                                                  Op deze manier wordt om twaalf uur 's middags éen bepaalde kwab aangetikt
                                                                  waardoor deze zeg maar actief wordt
                                                                  Van twaalf tot éen bijvoorbeeld. En in het volgende uur
                                                                  de volgende kwab

                                                                  Waar ik toen op stuitte was op de veronderstelling dat ik —
                                                                  of ik vroeger of later ga slapen
                                                                  altijd de ochtenden wegslaap, omdat in de kwabben die bij de ochtend horen
                                                                  herinneringen opgeslagen liggen die corresponderen
                                                                  met een bepaalde ervaringsperiode

                                                                  Omdat mijn denkvermogen defect was
                                                                  heb ik die ervaringen laten liggen
                                                                  En ik voorvoelde — omdat mijn denkvermogen nog steeds defect is
                                                                  dat wanneer ik nu in deze opgehoopte indrukken terecht zou komen
                                                                  ik zou sterven

                                                                  Toen ik hier op doorging stuitte ik op de veronderstelling
                                                                  dat de kwabben waar 's nachts over gestreken wordt wel onbezoedeld zijn
                                                                  wel kalm, wel van mijzelf
                                                                  Waardoor het voor deze Stoompijp begrijpelijk werd, waarom nu al jaren
                                                                  mijn hele tijdsindeling verschoven is

                                                                  Ik zou dit nu zeker om willlen gooien —
                                                                  aangezien ik vermoed dat de twaalfuurkwab anders actief zal zijn
                                                                  als eerst de elfuurkwab actief gestreken is
                                                                  Maar ik voorvoelde
                                                                  dat mij dit in mijn eentje niet gaat lukken

                                                                  Toen stuitte ik op de gedachte dat wanneer ik kinderen gehad had
                                                                  het misschien heel anders gelopen zou zijn
                                                                  met de tijdsindeling van deze Modelontwerpster
                                                                  Maar ik heb geen kinderen —
                                                                  natuurlijk

                                                                  Had ik kinderen dan zouden deze nu zes zeven zijn
                                                                  Wat zouden mijn kinderen aan deze Praalpraatster gehad kunnen hebben?
                                                                  Wat zou ik mijn kinderen toen hebben kunnen geven?
                                                                  Ik bedoel was zes zeven jaar geleden niet de periode dat ik 
                                                                  letterlijk en figuurlijk van het ene gebeuren naar het andere vloog?

                                                                  Hoger en hoger
                                                                  en hoger en nog hoger
                                                                  En toen —
                                                                  natuurlijk
                                                                  maakte ik de smak



11
Paladina lijkt een musicus
Eén van het soort dat zijn bladmuziek met viltstiften intekent
De blues speelt hij staccato
en de foto van zijn koningin draagt hij in zijn keel met zich mee

Paladina lijkt een te oud geboren alcoholica
met een te vette portemonnee
Zij weet waar de mode gemaakt wordt
en de blues is ook haar trofee

                                                                  11
                                                                  De manier waarop ik leef is uitgemolken tot op de laatste druppel
                                                                  Als een marionet word ik bewogen van de ene tijdverkwisting naar de andere
                                                                  Ik volg de marionet. Ik registreer: kijk ik gedraag mij grappig,
                                                                  kijk ik gedraag mij origineel, kijk ik gedraag mij intelligent, kijk
                                                                  ik gedraag mij sensueel, kijk ik gedraag mij wijs, kijk ik gedraag mij
                                                                  gevoelig, kijk ik gedraag mij spraakzaam, kijk ik gedraag mij onzeker,
                                                                  kijk ik gedraag mij alsof er in de wereld geen plaats voor deze Stroopstrijkster is

                                                                  Wat is mijn plaats? 
                                                                  Waar is mijn plaats?

                                                                  Ik bevind mij in een ruimte waar ik geen ruimte heb
                                                                  Ik ben als het ware ingebouwd door een verleden dat mij geen ruimte laat voor mijzelf 
                                                                  Ik zou uit mijn oude verleden een nieuw verleden moeten construeren
                                                                  Het bouwwerk dat mijn verleden is in elkaar moeten laten storten, muur na muur
                                                                  Grote opruiming houden
                                                                  Het hele zaakje opnieuw bekijken
                                                                  Vanuit de brokstukken tot nieuwe conclusies moeten kunnen komen 

                                                                  Ik zou van beelden moeten kunnen houden
                                                                  zonder daar woorden bij nodig te hoeven hebben



12
Doe het niet
dat is wat Paladina hoort
Zij zucht
Zij probeert
Zij is verlegen
dat weet zij
Maar huilen?
Nee
Waarom?
Ja 
ogen fluisteren
o mijn lieve lieve 

                                                                  12
                                                                  Waar ik ook nogal eens mijn gedachten over laat gaan:
                                                                  dat van deze Dichteres altijd maar verondersteld wordt 
                                                                  dat ik produktief ben;
                                                                  mijn doen en laten omzet in produkten
                                                                  die deze Uitverkoopster representeren

                                                                  Hier kom ik steeds mee in de knel
                                                                  Ik heb altijd dingen vanzelf willen doen
                                                                  en wanneer je gaat plannen
                                                                  is het resultaat dat je niet langer 
                                                                  mee kunt springen met wat er gebeurt

                                                                  Op zichzelf heb ik geen bezwaar tegen produkten
                                                                  Ik sta simpelweg achterdochtig tegenover menige intentie
                                                                  waarvanuit produkten gemaakt worden
                                                                  Wanneer ìk mijn temperament volg
                                                                  doe ik wat ongerichte dingen

                                                                  Het enige wat ik echt wil
                                                                  is ervaringen opdoen
                                                                  dat is voor deze Cabriolet de meest tastbare vorm van tijd
                                                                  Ervaringen opdoen
                                                                  en die verwerken

                                                                  Daarom heb ik Tiàma nodig
                                                                  want zij is de enige
                                                                  waarmee ik de ervaring heb
                                                                  dat ik ervaringen opdoe
                                                                  Als ik werken definieer als

                                                                  produktief zijn door middel van krachten
                                                                  die vrijkomen wanneer je een gebeuren probeert te doorgronden
                                                                  dan valt het te begrijpen 
                                                                  dat Tiàma voor deze Ravijnslijpster
                                                                  diep, diep snijdend is

                                                                  Vandaar dat ik niet op haar verliefd kan zijn 
                                                                  zonder dat ik alles wat zij zegt en wat zij doet op een weegschaal leg
                                                                  Dat ik niet op haar verliefd kan zijn gewoon omdat zij zij is
                                                                  en de verbondenheid binnen een moment 
                                                                  bepalend laten zijn voor hoe ik in dat moment met haar omga

                                                                  Of misschien kan ik dit niet
                                                                  omdat het bij deze Vraagbank ingebakken zit
                                                                  éen keer mijn hele hebben en houwen aan iemand toe te vertrouwen
                                                                  en dat mijn hele bestaan vergaat
                                                                  wanneer zij dit dan te grabbel gooit

                                                                  Eventueel is dìt ook de aantrekkingskracht die ik op de clan uitoefen
                                                                  Het zou deze Mannequinversierster niet verbazen als dit er bij de hele clan ingebakken zit
                                                                  Niet dat éen van deze individuen dit ooit zal erkennen
                                                                  maar ik verdenk ze er allemaal van
                                                                  Het zou wel wat verklaren



13
Paladina heeft geen handen
Paladina heeft geen tanden
Paladina heeft geen lied

Paladina beoefent de lineaire liefde
Gekwadrateerd in een hoofdrekensommetje
Een akkevietje met kromstrekkende gevolgen

Geef een spiegel en een vlakgom
Gum de schaduw geel
Laat de januskop smeulen

Draai de draai
En demp het volume
Sssst sssst sssst sssst

Alleen een koordanseres kan hier het bordje pauze verhangen
En dan moet zij op z'n minst over twee minuten beschikken

                                                                 13
                                                                 Mijn onvrede met de clan is dat —
                                                                 wanneer ik doe wat ik doe
                                                                 ik teveel niet doe wat de anderen wel doen
                                                                 Wat ik niet doe wat de anderen wel doen
                                                                 heeft altijd met de roes te maken
                                                                 Wat deze Aquarelkwast van de clan onderscheid is
                                                                 dat ik nooit overtuigend mee ben kunnen gaan in de roes

                                                                 De roes is wat het gemis kan verdoezelen
                                                                 Het gemis van een Tiàma
                                                                 Wanneer je deze niet hebt
                                                                 of wanneer deze je uitverkocht heeft
                                                                 dan is het de roes die kan verdoezelen
                                                                 dat je geen weet meer hebt

                                                                 Maar voor deze Wallie gebeurt dit niet
                                                                 Niet dat ik niet bij vlagen met de roes weg heb willen lopen
                                                                 maar het werkt voor deze Pretparia gewoon niet
                                                                 Welk roesmiddel dan ook
                                                                 Dus evengoed seks of muziek

                                                                 Wanneer ik een liefde gelukkig noem
                                                                 ben je verliefd en samen
                                                                 Wanneer je verliefd en samen bent
                                                                 hoef je geen seks te hebben
                                                                 dan heb je elkaar lief
                                                                 Wanneer je verliefd en samen bent
                                                                 hoef je niet naar muziek te luisteren
                                                                 dan luister je naar elkaar
                                                                 Wanneer je verliefd bent en in je eentje
                                                                 noem ik die liefde ongelukkig
                                                                 En dan heb je seks
                                                                 en luister je naar muziek



14
Paladina huilt voor tranen
Verrukkelijke schaduw glimlacht zij
In de nacht vertelt zij Tiàma
mama vertelt mij 'ik hou van jou'
zij gebruikt geen lippen in haar omhelzingen, geen armen
haar huid is donker

Paladina huilt voor tranen
Zij blijft glimlachen
En zij vertelt Tiàma nu ook over haar papa
Zij gebruikt geen woorden,
zij slaat enkel haar ogen op
Zij wringt haar hand in haar broekzak
en laat Tiàma een muntstuk zien
Deze kan het niet aanraken
En zij weet nooit ten tweede male
O nee het gebeurt nooit ten tweede male
Paladina huilt
Voor tranen
Nooit ten tweede male

Ten derde male
Pijnlijk verdriet glimlacht zij
In de ochtend vertelt zij Tiàma
mijn Lief vertelt mij
'ik zou het fijn vinden
mocht jij op mijn nieuwe tapijt willen overgeven,
jij hoeft nergens te signeren,
die garantie heb jij'

Paladina is triest
Zij huilt

                                                                 14
                                                                 Over bepaalde zaken schrijf ik gemakkelijker dan dat ik erover praat
                                                                 Een schrijftoon lijkt diffuser dan een zegtoon
                                                                 Een schrijftoon is even wanhopig maar wordt vaak als minder wanhopig ervaren
                                                                 Omdat er geen ogen boven zitten die lachen of huilen
                                                                 Omdat er geen blozende konen zijn die rode schaduwen werpen
                                                                 Omdat er geen kloppende lust is die de spieren bij elkaar knijpt
                                                                 Het is er natuurlijk allemaal wel, maar vaak minder verwarrend



15
Paladina sluit het nachtboek
gevuld met gemiste kansen

                                                                 15
                                                                 Sinds alle tijden lopen wij door verlaten straten
                                                                 hand in hand, op zoek naar een onbeslapen bed
                                                                 Snel lopen wij, alsof wij weten waar dit bed te vinden

                                                                 Deze Krachtkurk trekt haar achter zich aan
                                                                 en staat haar niet toe wat dan ook te zeggen
                                                                 want ik ken wie zij is, beter dan zij deze zelf kent

                                                                 Sinds alle tijden lopen wij door verlaten straten 
                                                                 Buiten zij en ik bestaat er niemand
                                                                 Buiten zij en ik gebeurt er niets




© mc 1975-2014





terug naar 1n (inhoud)






Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen