zondag 17 augustus 2014

deze trieste dagen van juni

                                                                      Deze trieste dagen van juni
                                                                      deze voordagen van de zomer die nooit begint
                                                                      deze wilnietdagen van het zwevende gemoed
                                                                      deze trolleytramdagen

                                                                      Deze trieste dagen van juni
                                                                      waarin het mij onmogelijk is langer dan een schaarse minuut
                                                                      te wentelen in de vergissing
                                                                      dat ik baas ben over mijn tijd

                                                                      Deze trieste dagen van juni
                                                                      is de tijd de baas
                                                                      Overduidelijk is het
                                                                      deze trieste dagen van juni
                                                                      dat de tijd de baas is

                                                                      In de pijn van het sterven verwerf je de dood
                                                                      Terwijl jij nog ademde
                                                                      was het niet te stoppen proces al in volle gang
                                                                      Deze dagen – 6 jaar later – registreer ik pas 
                                                                      wat ik 6 jaar geleden voelde

                                                                      6 jaar lang heb ik het sterfverdriet van mijn Allerliefste verdrongen
                                                                      en daardoor was ik er – 6 jaar geleden –
                                                                      voor haar niet zoals ik er had kunnen zijn
                                                                      en oh Schat, wat spijt mij dat

                                                                      Vergeef mij
                                                                      Jij hebt mij al vergeven
                                                                      Zo groot is jouw hart, zo groot is jouw geest

                                                                      Ik heb jou alleen gelaten in jouw verdriet
                                                                      waarbij mijn verdriet verbleekt
                                                                      Jij alleen in jouw onherroepelijke verdriet

                                                                      Vergeef mij
                                                                      Jij hebt mij al vergeven
                                                                      Vandaag – deze datum
                                                                      de 6de keer dat jij hier naast mij ligt over te gaan naar de dood

                                                                      De Schat die mijn Schat is is mijn Schat
                                                                      De Schat die mijn Schat is sterft naast mij als zij sterft
                                                                      En sterft zij niet naast mij dan sterft zij in mij
                                                                      Haar schitterende stilte vult mij met tranen
                                                                      Haar schitterende stilte vult mij met ontzag

                                                                      Ik zit bij haar
                                                                      omdat zij dit wil
                                                                      Mijn hele aanwezigheid éen lach
                                                                      voor haar die klaar is met het leven
                                                                      voor haar met wie het leven klaar is

                                                                      6 jaar geleden – deze datum
                                                                      riep ik je en riep ik je met een lied
                                                                      waarvan ik, hoewel het nu – 6 jaar later – nog in mij echoot,
                                                                      de woorden en de melodie vergeten ben
                                                                      De wetenschap wil mij doen geloven dat jij mij niet meer kon horen
                                                                      – een paar uur voor jouw laatste uitademing –
                                                                      maar ik weet wel beter
                                                                      Nu – 6 jaar later – kan ik terughoren en terugvoelen
                                                                      dat het lied een passagelied was
                                                                      dat ik je niet riep, maar dat ik zonder dat dit mijn bewuste intentie was
                                                                      met dit lied jouw passage begeleidde

                                                                      Wat een schitterende stilte om jou heen Schat
                                                                      En hoewel ik deze eerder wel aangekund had en later ook
                                                                      verkeerde ik tijdens jouw laatste levensweken 
                                                                      in een lichte staat van ontreddering
                                                                      kan ik nu – 6 jaar later – herkennen en erkennen
                                                                      Ontreddering die zich verkleedde als levendigheid
                                                                      afleiding die mij misleidde
                                                                      kan ik nu – 6 jaar later – herkennen en bekennen

                                                                      Moet toch wat, moet toch wat, was mijn mantra
                                                                      voor ik jou ontmoette
                                                                      en ook lang nog – geef ik toe – flikkerde deze op
                                                                      sinds ik jou ontmoette
                                                                      En dan tijdens die laatste weken van jou leven

                                                                      terwijl toch sinds ik jou ken
                                                                      ik word verwend met een volheid die alle moeten uitsluit
                                                                      behalve het moeten van jou steeds weer als nieuw tegen te komen
                                                                      en als nieuw te begroeten

                                                                      Deze – jouw 6de – dooddatum ga ik frontaler aan
                                                                      wat ik 6 jaar geleden liet gaan
                                                                      toen mijn bewustzijn zich sloot voor kennis die 
                                                                      op een ongeformuleerd niveau 
                                                                      duidelijk in mij aanwezig was
                                                                      toen ik mij verloor in een mist van aardse condities
                                                                      die de mijne niet waren en de jouwe zeker niet
                                                                      En of mij dit spijt Schat, of mij dit spijt

                                                                      Jij-dood vraagt van mij
                                                                      een andere toewijding dan jij-levend van mij vroeg
                                                                      Jij-dood bent continu jijst
                                                                      en jijst kan men in het leven enkel in momenten zijn
                                                                      Ja Schat, ik versta je
                                                                      in het dagelijkse leven is de tijd de baas

                                                                      Ik noteerde al éen van de dagen van de 13 van het 6de jaar
                                                                      dat jouw leven niet jij bent
                                                                      dat jij niet jouw leven bent
                                                                      Ja Schat, ik versta je
                                                                      Allerallerverrukkelijkste
                                                                      mijn hart is trouw
                                                                      in liefde bij jou

                                                                      Maar even tussen ons Schat
                                                                      heb jij-dood uiteindelijk niet de tijd verslagen?
                                                                      Dus wie is dan de baas?
                                                                      – Ja dat dacht ik ook!




© mc 2007-2014





terug naar 1n (inhoud)






Geen opmerkingen:

Een reactie posten