vrijdag 1 augustus 2014

de danspop

1
Een baby is geboren onder een sombere maan
De lucht was geel
Het is allemaal te snel gegaan
Het wordt nooit meer een geheel

Een baby is geboren onder vuur en regen
De dame was afwezig
Er was geen voor, er was geen tegen
Maar het houdt het kind wel bezig

1
                    Het doek is open. De spots branden. De Danspop is aangekomen. 
                    Zij is gearriveerd. Haar koffer groot en licht. Haar stemming 
                    neutraal. Zal zij blijven? Is zij welkom? Zal zij zich in deze 
                    ambiance thuisvoelen? Zal deze entourage haar kunnen 
                    inspireren? Zal zij kunnen doordringen tot achter het masker? En 
                    zo ja, zal de zoekende mens in haar bevredigd worden door wat zij 
                    hier zou kunnen vinden?

                    De Danspop neemt plaats aan een formica tafeltje met 
                    bijpassende stoel en opent haar koffer. Wij zien een toilettas, een 
                    fles en een glas. Haar gezicht laat alles te raden over. Zal zij 
                    contact voelen met haar dieppersoonlijke zelf op het magische 
                    moment? Het magische moment dat zich voor zal doen wanneer 
                    de alchemistische samensmelting tussen ervaring en talent een feit 
                    is. Daar, aan de formicatafel, in het patroon van het tafelblad, ligt 
                    daar de sleutel waarmee geopend kan worden wat definitief 
                    gesloten leek? En zullen wij getuige mogen zijn van dat perfecte 
                    moment? Zal de bovenverstandelijke energie die vrijkomt wanneer 
                    de finale verwezenlijking plaatsvindt, zal die energie manifest 
                    worden en een moment opleveren dat voorbij is voordat wij het 
                    zien? Een moment dat onze herinnering zal koesteren en 
                    uitbouwen tot een vertelling die wij niet zonder glinsterende ogen 
                    zullen kunnen vertellen, een vertelling die een bestaan zal worden. 
                    Een bestaan dat wij in stilte in ons mee zullen dragen en waarvan 
                    wij zeker zijn dat wij het ooit het onze zullen kunnen noemen, een 
                    bestaan zonder begin of einde, een eeuwigheid. Een eeuwigheid 
                    die past, een eeuwigheid nooit eerder bezocht, een eeuwigheid 
                    nooit eerder beschreven. En nu door ons geproefd, om nooit 
                    vergeten te kunnen worden.

                    Of mogen wij getuige zijn van het andere perfecte moment? Het 
                    moment van de totale desillusie. Overgave. Finale overgave aan 
                    de finale ontreddering. Indien de zin van het zoeken oplost, of 
                    wegvliegt, of zinkt in de diepste echoput. Moe! Moe! Zullen wij in 
                    onze eenzaamheid even minder uniek zijn? Zullen wij het moment 
                    herkennen en voor even samenzijn?


2
Brailleparen vergaren

Regels overschrijden

Draaien in het pijnbos

Begeven en begaan

Geluk proeven

Beroep op beroeps

Beloven de belofte

Besnijden de gesnaarde

Gedraafde hoeven

Behoeftige randgebieden

2
                    Rechtop zit de Danspop. Rug recht. De buik in volmaakte cadans. 
                    Wanneer de Danspop krijst zet de bovenwaartse druk de 
                    ribbenkast onder spanning en netjes zorgt de horizontale 
                    spierenbundel ervoor dat de strottenkleppen de gesmeerste 
                    mensengeluiden voortbrengen ooit door trommelvliezen 
                    doorgetrild. En wanneer de Danspop opstaat en begint te dansen, 
                    wanneer zij éen beentje verzet, vormt als door onzichtbare draden 
                    verbonden de rest van haar lichaam de volmaakte aanvulling van 
                    een karakterpuzzel. Daar zuigt de buik zich vol bestaanslucht. En 
                    zonder een spot op de pornodelen zijn wij getuige van een 
                    lichamelijkheid die de hele theorie van Reich aanschouwelijk 
                    maakt. Want was het niet Willie Reich die als een dirigent tussen 
                    de longkasten doorswingde en met knippende vingers de 
                    orgasmetune aangaf? Ja. En doordat hun woordspieren – die 
                    steunpilaren van hun faciale expressies – op nonactief gesteld 
                    worden, veranderen de intelligent-geamuseerde 
                    gezichtsuitdrukkingen van zijn cliëntèle al gauw naar aandoenlijk, 
                    en dan naar onbeholpen, en vervolgens waarschijnlijk ook naar 
                    onnozel. En bij de gevorderden is een bemoedigende knik 
                    voldoende. De verwarmingsthermostaat gaat lager. Het 
                    instrument wordt gestemd. Klaar.


3
Beproefde proefmethodes

Methodische zinder

Zinderende regenwouden

Koude grenzen

Grens het verlangen

Verlang het langst

Korte metten met paniek

Broek zonder roep

Verleden zonder leed

Graatloos

3
Bereid mij voor
Maak mij klaar
Mijn hele lichaam een gift
Een beproefde gift
Of een giftige beproeving
In en in bedroefd
In de stallen
Restanten
Embryo's
Ontketen het meer
Een repeteergeweer
Duizend ingeslikte orgasmes 

                    De Danspop houdt haar hand aan haar mond en haar buik begint 
                    te schokken. Zij slaat haar arm om haar buik en haar schouders 
                    beginnen te schokken. Haar hoofd buigt naar achteren, haar 
                    bovenlichaam kramt naar achteren en naar voren, zij smakt met 
                    haar hoofd op de tafel en blijft een poos bewegingsloos zitten. 
                    Dan poedert zij mechanisch haar gezicht, stapt in haar schoenen, 
                    doet haar haar en maakt het clipje van haar paraplu los.


4
Besneeuwde oases

Berooide communisten

Vrijgesproken ex-gedetineerden

Besneden lust

Het verdramatiseerde offer

Het principe-aanbod

Het aangeboden hart

Het haastige vertrek

Broeierig leed

Weke ledematen

4
                    De Supervrouw stond de Danspop op te wachten. Haar koffer 
                    groot en vol. Zij lijkt zich op haar gemak te voelen. Of gedraagt zij 
                    zich enkel met het gemak van iemand die zich op haar gemak 
                    voelt? Hoe zij nu in het volle licht hier op slag het hele aanzien 
                    verandert is een raadsel; het heeft met intimiteit te maken. Men 
                    zou naast haar willen staan zonder limiet, onzichtbaar zou men 
                    naast haar willen staan en zich voor éen keer geborgen weten.

                    Zij neemt plaats aan de tafel en zij opent haar koffer. Wij zien een 
                    indrukwekkende hoeveelheid schatten in vele maten en kleuren. 
                    Schatten die behalve dat ze de schijn van haar evenwichtigzijn 
                    moeten illustreren niet zoveel voorstellen. Maar laten wij niet te 
                    snel zijn met ons oordeel.


5
Gemeten met

Een ellips

Een parabool

Een kubus

Door en over en gevangen

Bus bus, kus kus

Van tokyo naar idaho

Vlak en gewelfd

Gekruisigd en gladgetrokken

Bereden en vrijgelaten

5
Dans met mij

Nee ik ga naar buiten

Het regent hard

Nu kan ik het hebben over de omhoogstijgende luchtzuil boven de oververhitte 
hoogvlakte die een meedogenloze aantrekkingskracht uitoefent op de lager 
gelegen afmosferen
En dan kun jij mij in de rede vallen en verklaren dat het juist de niet aflatende 
afkoeling in de nacht is waardoor de luchten uit de kale woestenijen blijven 
smachten naar de adem van de warme zee
En dan zou ik er weer aan toevoegen dat, hoe dan ook, het er in deze streken 
niet toe doet, omdat hier de moesson de passaatwinden krachteloos maakt
En dan zou het kunnen dat jij mij geloofde
Zoals ik jou geloofde, toen jij vertelde van de miljoenen zelfvernietigende insekten
En over de merrie die draaft in de maanloze nacht
Mijn buik heeft zich gesloten; de eens zo sappige groene weide is een zompig moeras 
geworden en alle schuilplaatsen die nog niet ontdekt waren zijn dichtgeslibd

Kom dans met mij

Nee


6
Genadig lot

Vertrap die droom die

Ontteer die muur die

Ruïneer die burcht

Zwaai weg de edelvrouwe

Ontzwaai de vlag

Roest weg de maliënkolder

Ontroest het lied

Kleur weg het tere naaldwerk

Ontkleur het malse gras

6
                    Wat volgt is een voorzichtige toenaderingspoging tussen de twee 
                    personages. De Danspop volgt het spoor dat aansluit op de 
                    fotoroute, de Supervrouw volgt het spoor dat aansluit op de 
                    radioroute. Bloot bloesemend genot. Onze groezelige gezichten 
                    verzorgen gratis de moraal. Zal de Supervrouw los van iedere 
                    structuur naar de verboden vrucht triptrappelen? Zal de kuise 
                    hand van de Danspop verlegen krabben? En zal de 
                    moederboezem stralend stralen? O de lokkende roep! Want die 
                    blozendste aller boezems staat tussen haar en haar smoesjes. Die 
                    kuise krabhand zal weg, weg moeten. Ja die nutteloze 
                    schijnbeweging zal weg, weg moeten. Tralala, mocht zij haar 
                    gezicht verliezen. (Wat is dat nu? Zij lijkt wel een zonnig wijfje, 
                    dat genadeloos afgestraft wordt!) Zal zij op spitzen door het 
                    hoogpolig roomwit gevloerde vertrek lopen, het strakke van de 
                    inrichting in volmaakte harmonie met haar soepele gracieuze 
                    bewegingen? Op het achterdoek is het winderig en koud; de 
                    bomen staan als bevroren gardeniers langs de verlaten landweg. 
                    Het moet daar ijzig stil zijn zonder de vogels die, al lang geleden, 
                    een heenweg gezocht hebben naar plaatsen met andere 
                    faciliteiten. En wanneer het achterdoek wisselt zien wij kant en 
                    klaar de horizon met onwennig gelakte nagels naar het 
                    achterhoofd van de bebloemde verloofde lokken. Kleurlozer dan 
                    een dorpsstraat bij nacht gedroomd door een 
                    kortverbandvrijwilliger. Kouder dan Las Vegas in het tegenlicht 
                    van de hoogste zon. Wordt dat een kusje bij de deur, of wil deze 
                    Supervrouw haar neuken? Haar intelligentie staat vast op nul. Een 
                    tandenloos lied resoneert. Haar voeten vallen als verpakte 
                    vleesklompen. Haar haar is onwillig door de schijn van de 
                    werpers. Kijk hoe een Supervrouw zich schuchter buitenspel laat 
                    zetten. Kijk hoe een gevleugelde Danspop om statiegeld komt. 
                    Haar adem loopt in plassen. Het ozonapparaat hinnikt. De 
                    moleculen smelten de stop, nemen de kop mee, en laten de strot 
                    rood achter in een astmatische kramp. Aamborstig zegt het 
                    woordenboek. Rechte lijnen in een hoek van negentig 
                    graden volgens de meetlat. Fried expression zal een criticus 
                    opmerken. Met haar als dat van haar kan zij alle kanten uit 
                    zegt haar moeder.


7
Graaf weg het bacchanaal

Ontgraaf de graven

Kanaliseer de stank

Zink mee

Zwervend aan de hand

Polsend de hoogte

Gevend aan de schaamte

Meegevende omstandigheden

Belastende geografie

Smeedt het zwaard nu

7
                    Verdwaasd raast de Danspop door het blinkende decor; de trots 
                    van de schoonmaakcentrales, vele prijzen op internationale 
                    congressen van industrial designers, o's en a's van de massa's, het 
                    chequeboek krijgt geen kans om te krullen, gewaagd tevens 
                    correct, sprankelend tevens sober, functioneel; psychologische 
                    oorlogsvoering op pre-elementair niveau.

                    Verdwaasd raast de Danspop in haar zonnige kostuum door het 
                    blinkende decor; de airco zoemt, het tl geeft zijn geluid in 
                    onhoorbare herzaantallen, de lichten van de lift verspringen, zes, 
                    acht, tien, dringt het tot haar door? Ja, haar tempo verandert.

                    Verdwaasd staat de Danspop in het blinkende decor; de geur van 
                    verse koffie, het beschaafde kuchen van het onopzichtig beringde 
                    Dienblad.

                    De voetstappen klonken holler, naarmate het blinkende decor 
                    verdween, maar hoor, ze klinken weer voller naarmate het riante 
                    decor verschijnt en de spots die weldadige warmte uit beginnen te 
                    stralen van het huis dat in werkelijkheid nog mooier is dan op het 
                    plaatje.

                    Het is die drang om te behagen gepaard aan die drang tot 
                    manifesteren, die haar teistert. Het is dat ja ik wil wel gepaard 
                    aan dat nee ik doe het toch maar niet, wat haar teistert. Tu tu 
                    tu, rustig maar, rustig maar, roekeloze Danspop.

                    Verdwaasd raast de Danspop door het riante decor; een pot 
                    capucijners, een ui, champignons, een pot appelmoes. De 
                    roomwitte vloer slikt de geluiden weg. Verdwaald jaagt de 
                    Danspop door het riante decor.

                    Behaaglijk strekt de Supervrouw haar bruin gebrande, licht 
                    behaarde, verantwoord gespierde benen. De amandelvormige 
                    ogen worden glimlachend gesloten en bovenwimper en 
                    onderwimper rusten in elkaar, teder, hartstochtelijk, als geen twee 
                    ooit met elkaar versmolten zijn geweest. Het glas staat doelloos 
                    met trillende schaduw op de bijzettafel.

                    Als ik deze muziek hoor denk ik aan jou, ik hou van jou als 
                    mens. Nou, dat klinkt nou vreemd in onze oren, wetenschappelijk, 
                    een constatering waarvan de gevolgen niet te overzien zijn. Cha 
                    cha cha, dans maar, dans maar, roekeloze Danspop.

                    Verdwaald jaagt de Danspop door haar riante decor; de tv zegt 
                    good evening en de Danspop, blij verrast, stottert  g g g g good. 
                    De thermostaat op de juiste temperatuur, de sigaretten grijpklaar, 
                    een geïnspireerde drankvoorraad, de avondkranten, de audiotheek, 
                    de videotheek, en wanneer wij goed kijken kunnen wij zelfs een 
                    accordeon zien.

                    The place was Buda, it could have been any place. The time is 
                    now, it could have been any time. De ene hand van de Danspop 
                    grijpt naar haar oor. Van de andere hand drukken duim en 
                    wijsvinger op haar ogen tot het zwart haar doet duizelen. De 
                    riante stoel vangt haar op. De tv brengt haar terug naar haar 
                    werkelijkheid. Zal zij eindelijk kunnen slapen?


8
Beleg en vergader

Schakel en televisie

Copuleer en maal

Over en vloed en eb

Over en gaan en in

Braak en lig

Wagon en wapen

Smelt het zwaard nu

Onthoef het paard

Maak van de bedrading organen

8
Zesendertig is een heleboel is wat de tv nu doorgeeft, suggererend dat een waarheid 
zijn getal laat raden
Een metalen stem, een stem zonder kont
Ja zesendertig is veel
Nog zo'n stem
Wat voor hand zit daar aan vast? Een beringde vinger?
De muziek neemt over
Luidkeels zingt de Danspop mee
Zij sluit de ogen
Geen schaduwen
Een eindeloos lied
Schor; haar afgepelde mondholte resoneert
Heeft u hier misschien een bepaalde opleiding voor gevolgd? 
Jazeker, toen ik een jaar of zesendertig geleden
Zesendertig, aah doorzingen Danspop, het ritme slaan, het imaginaire ritme, dat gelijk 
een aardschok trillerige vermaardheid heeft vergaard
De voorgegrifde groeven hadden een grotere draagwijdte dan de voorbedachte rade 
kon voorzien
Het gehuil werd omgezet in geween, en geperst in vinyl schijnt het het handelsmerk 
te zijn van megasterren
De Danspop kent ze niet, maar het kenmerk staat ook op haar gezicht
Zij weet dit niet, hoewel het haar meer dan eens verteld is
Het praat nu over ooms en tantes en terwijl onze Danspop hier blanco als een baby 
onderuit ligt gaat het over in gevloek! 
Wij kunnen onze oren nauwelijks geloven!
Zesendertig. Stop! Nee, wìj willen het niet horen en de Danspop wil het niet horen
Waarom? Waarom? Vroeg zij ooit waarom? Nee
Dus jij met jouw kontloze stem ook jouw mond houden
Niet in haar nabijheid over identiteit praten
Nee, wij willen het niet horen, hoor je?
En de Danspop wil eindelijk kunnen slapen, dat is toch duidelijk voor iedereen 
die ogen heeft!


9
Ontketen het meer

Ontdroef de beproeving

Vaalt en mest

Verf en kwast

Laaiend en loeiend

Geodynamische misplaatstheid

Het voorportaal is leeg

De personages liggen stokstijf

De koningin heeft de koning

Geslagen heeft de lakei

9
                    Met rechte rug ligt de Danspop in een donzig bed. Het hoofd van 
                    de Danspop rust met gesloten ogen op het donzige kussen. Haar 
                    armen heeft de Danspop op borsthoogte over elkaar geslagen. De 
                    Supervrouw komt naast de Danspop liggen. De Danspop bloost. 
                    De Danspop knoopt haar jack dicht. De Danspop legt haar benen 
                    uit elkaar en wrijft met haar handen stevig door haar gezicht.


10
Bot de bijl

Het schavot verrot

De menigte staat stokstijf

Verdronken spelen

Beschimmeld brood

Traumatische patenten

Betaald in groot geld

Kwitanties met goudbeslag

Handtekening in gestold bloed

Rendieren gevild

10
                    Een Bijzit komt op. De handen van de Bijzit zijn nogal behaard, de 
                    enkels van de Bijzit zijn nogal grof en de bewegingen van de Bijzit 
                    zijn nogal rond. De Bijzit stelt zich op aan de voet van het bed. De 
                    Danspop gaat nonchalant verliggen, om zo beter zicht te hebben 
                    op de Bijzit. De Supervrouw gaat nonchalant verliggen, om zo 
                    beter zicht te hebben op de Bijzit. Toch is de Bijzit zo'n snoepje 
                    niet.

                    Heeft u een vuurtje voor mij? De aanplakwimpers bewegen als 
                    de vleugels van een zwaluw, wanneer de Bijzit deze woorden met 
                    omfloerste stem uitspreekt. Met getuite lippen en de sigaret in de 
                    aanslag wacht de Bijzit het antwoord af. De Danspop heft haar 
                    hand al op, maar de Bijzit draait haar hoofd en haar borsten naar 
                    de Supervrouw toe. De Bijzit sluit haar ogen. De Bijzit droomt 
                    weg op de muzak van de nachtemotie die in haar bekken naklinkt. 
                    De dijen en de billen spannen zich onder de strakke chiffonjurk. 
                    Een lichte trilling trekt de schouders omlaag. Brrr.

                    Ik rook niet zegt de Supervrouw met haar hand aan haar neus. 
                    Jij lekkertje zegt de Bijzit. De Danspop strijkt de lucifer af. 
                    Dank zoetje – en de Bijzit draait wat dichter naar de Supervrouw 
                    toe.


11
Morsig mos

Acht minuten eeuwigheid

Rozenbottelconcentraat

Obscuur genot

Waggelende gangster

Sterke armlastige

Stigma's per opbod

Botsende zendingen

Zendelingen hangen de was

Zuiderlingen blozen

11
                    Het Dienblad komt op. De hakken van de schoenen te hoog, de 
                    snit van de blouse te strak, de kleur van de huid te licht voor de 
                    een en te donker voor de ander. Het Dienblad staat in het midden 
                    van de kamer.

                    Wat mag het zijn dames? informeert het Dienblad. De 
                    roodgestifte mond van het Dienblad lacht en de witte tanden van 
                    het Dienblad schitteren als sterretjes. Het Dienblad laat haar blik 
                    over het bed gaan. Het Dienblad kijkt naar de Supervrouw. Wat 
                    kan ik voor u doen? vraagt het Dienblad aan de Supervrouw. 
                    Het Dienblad stopt haar pen met de achterpunt in haar mond. De 
                    Supervrouw kijkt naar de Bijzit. Wat heb je te bieden schat? 
                    vraagt de Bijzit. Het gezicht van het Dienblad wordt rood en de 
                    Danspop lacht.

                    Het Dienblad gaat af, maar al gauw is het Dienblad weer 
                    helemaal terug. Heeft u al kunnen besluiten? informeert het 
                    Dienblad. De roodgestifte mond van het Dienblad lacht en de 
                    witte tanden van het Dienblad schitteren als sterretjes. Het 
                    Dienblad duwt het buffet voor zich uit en wanneer zij pauzeert, 
                    rust het Dienblad op éen pootje. Het andere pootje een tikkeltje 
                    gebogen, de heup een tikkeltje scheefgetrokken, het hoofd een 
                    tikkeltje schuin op de langgemaakte hals, de schouders een 
                    tikkeltje opgetrokken, terwijl de armen strak gespannen op de 
                    vooruitduwstang van het buffet leunen. De Danspop kijkt naar 
                    links. De Danspop kijkt naar rechts. De Danspop buigt het hoofd. 
                    De Danspop zwijgt.


12
Zeno juicht

Mevrouw de pom pom pom pom pom

Vandaag zal het regenen

Nogal wat noten

De zangeres doet het zwijgen

Het schip zinkt

Horizonnen verglijden

Wak en hout en resten

Lege magen

Expressieve handen

12
                    Het Waaklampje, dat daar al al die tijd rustig zat te waken, legt 
                    haar boek neer. Het Waaklampje zet haar bril af. Het 
                    Waaklampje kijkt naar de Danspop. Bent u niet goed 
                    geworden? vraagt het Waaklampje aan de Danspop. Het 
                    Waaklampje schraapt haar keel. Wordt u niet goed? vraagt het 
                    Waaklampje aan de Danspop. Zij is nooit goed geweest zegt de 
                    Bijzit. Het Waaklampje zet haar bril op. Het Waaklampje pakt 
                    haar boek op. Het Waaklampje leest het boek. Op de kaft van het 
                    boek staat een Waaklampje afgebeeld. Het Waaklampje lijkt op 
                    het Waaklampje als het Waaklampje haar bril niet op heeft.


13
Verzekerd tegen een geheim

Bedrag gedeponeerd

Alleen als het een snapshot is

Wel onverwachte invallen

Centraal ontwikkeld en afgeleverd

Onbetreden stranden

Blauwe tijgers

Vang die rat

Ja ja jager

Ren voor je levens

13
                    Vleugels van satijn blijven hangen aan de lijn van preuts 
                    verlangen. O die Supervrouw, wat zijn haar Supervrouwehandjes 
                    klein! Maar wij hebben uit betrouwbare bron dat, toen zij een jong 
                    meisje was, haar hart op de juiste plaats bloedde.

                    De Danspop echter reageert furieus. Het podium lijkt ineens veel 
                    kleiner. Haar buik is nu strak. Even maar. En daar leidt het 
                    briesen van de neus onze blik naar boven. Naar de ogen als 
                    gloeiende kolen. Open niet om te kijken, maar omdat anders de 
                    oogleden zouden verschroeien. Vuur zijn ze. En de mond is dicht, 
                    liploos dicht. De neusvleugels trillen niet, aarzelen niet. Ze zuigen. 
                    En blazen. En zuigen. En blazen. En zuigen. En blazen. Want 
                    zeker, als de Danspop door haar neus zou ademen, en met de 
                    hoeveelheid lucht die de Danspop nodig heeft om aan de behoefte 
                    van haar gemoed te voldoen, dat kan niet. Er zou een stoot lucht 
                    naar binnen komen die boven in de luchtpijp zou blijven steken, die 
                    er meteen weer uit zou moeten. En weer happen. En uitstoten. En 
                    happen. En uitstoten. Terwijl de schouders mee zouden moeten 
                    helpen. Omhoog. Omlaag. Omhoog. Omlaag. De lucht zou niet 
                    doorstromen. Bij de Danspop zien wij de buik en de borst en ook 
                    de rug opzwellen. En weer inkrimpen. En opzwellen. En 
                    inkrimpen. En opzwellen. En inkrimpen. En opzwellen. En de 
                    lippen ontspannen nu. De mond gaat open om de lucht er sneller 
                    uit te laten. De wangen geven nog een extra duw. En de neus 
                    zuigt weer. En een duw. En zuigen. En een duw. En zuigen. 
                    Lucht. Ruim lucht. Nog ruimer lucht moet de Danspop hebben.
                    O ja, zij laat de furie los, zij laat de wereld meegenieten van het 
                    hypernerveuze reflectieapparaat, dat in haar geïnstalleerd is 
                    geworden. Wij zijn hier getuige van een innerlijke drang; zij móet 
                    deze rol dansen, zij móet de snaar van goede smaak bedaren, iets 
                    extra's, voor even, zij moet ons laten beven, ons laten huiveren, zij 
                    moet ons rozen van kristal geven. Ja laat ons ruiken, leer ons 
                    proeven, verschroei onze harten. Wij zijn hier getuige van een 
                    openbarstend innerlijk; zij móet deze rol dansen, zij móet de toppen 
                    van wat kan bereizen. Zien wij haar schat? Herkennen wij haar 
                    schat? Kijk naar haar stilte, kijk hoe zij luistert. Zullen wij ons als 
                    spiegel laten gebruiken, wanneer zij die stand van smeulende 
                    onrust fixeert? wanneer zij roder maakt uit rood, zwarter uit 
                    zwart, onze zielen verschroeit? wanneer zij melancholie is, en 
                    geeft, razend is, en vergeet. Zullen wij het leven? Ja wij lenen 
                    haar. En wij houden haar niet voor ons alleen; wij zullen getuigen 
                    verzamelen. Zij is bij ons gekomen; wij hebben haar overtuigd, dat 
                    zij het recept kent om herinnering te maken uit grijze hersens en 
                    doodgebloeid vlees. Ja wij lenen haar. En wij zullen haar niet 
                    opsnoepen. Nee, zij mag van zichzelf snoepen! Zij kan het verraad 
                    verdragen. Zij kan de hoon van normaal langzaam laten smelten 
                    op haar tong. Zij mag zichzelf pakken, zij mag zichzelf strelen. Zij 
                    mag die stand paralyseren!


14
Borstel het kraagje

Wij willen er netjes uitzien voor de ceremonie

De hond blijft buiten

Netjes op het matje

Waar is nu de glimlach?

Waar is de herder?

Meegrazen in de wei

Kuikentjes van plezier

Ja ik ga

Onder het rimpelloze oppervlak

14
Maar kijk, de Danspop zet haar haarstukje af
Verdomme lijkt zij te denken
Waar doe ik het allemaal voor? lijkt zij te denken
Of ik nu met een kale kanis dans of met weelderige rode lokken; word ik gezien 
voor wie ik ben? lijkt zij te denken
En de Stoet Geprofileerde Professionelen rukt nu ook op
En de Professor is nalatig – gelukkig maar
En de Profeet huilt
En de Stoet Roze Rozenzoekers rukt de deuren open en behoedzaam maar geladen 
haakt het Dienblad af
Dijen donderen
O nee geen import lijkt zij te denken
Nu lachen
Deze snelweg naar plezier krijgt vast en zeker een vrouwennaam; misschien 
Rhea Silvia, of anders Hermaphrodite


15
Gestemd op en af

Ja een uitstapje

Nee wacht nog

Bedaar

Het snijproces in volle gang

Galoppeer over het meer

Witte paarden

Witte paarden

Witte paarden

Wit paard

15
Het drama van een ander, zijn wij daar niet gek op?
Kunnen wij ons daar niet helemaal aan verlekkeren? 
De Prinses Van Middernacht laat haar zilveren sigarettenkoker knallen
Vergif. Messen
Nog bloediger het verhaal achter iedere lach dan het verhaal achter iedere traan
Haar zwangere buik schudt
Prairiewolven
De Prinses Van Het Ochtendgloren gaapt


16
Moorse erfenis

Kantig gebak

Berouwvol gebogen

Toornig geweld

Een ladder met eeuwige treden

Versperde doorgang

Vespers klinken op

Het avondland schroeit weg

Ruiters kijken om

De voorraad zout zo goed als op

16
                    Ah, wat een troosteloos lied. Maakte de ster een schuiver op het 
                    te gladde ijs en zal het enige publiek een doodgeboren foto blijken? 
                    Nee, laten wij niet te snel zijn met ons oordeel! Misschien zal deze 
                    Danspop wel de finale ontwrichting in positieve zin blijken; zijn 
                    door haar optreden alle verworven waarden failliet verklaard, 
                    terwijl zij tegelijkertijd een blueprint van de toekomst afgeleverd 
                    heeft! Misschien zijn hier op dit podium springplanken naar 
                    krantenkoppen gemaakt, of zelfs wel naar daar waar het applaus 
                    wegsterft en de sleutel twee maal omgedraaid moet worden! 
                    Misschien is de uitgestoken arm van de Danspop nìet verdwaald 
                    in onbegrepen bedoelingen!

                    Ja pak die krant, ongeduldige Danspop, en kijk of ze wat over 
                    jouw optreden te melden hebben. O maar de bladzijden treuren, 
                    de letters te rot om nog geconsumeerd te worden. Eerst wat 
                    plaatjes kijken dan maar, om een beetje een beeld te krijgen van 
                    de context. Daar, een plaatje van een profiel dat met 
                    nadrukkelijke voorkeur probeert de aandacht voor zich te winnen; 
                    ingelijste bescheidenheid, onbetamelijk gemedailleerd. O en daar 
                    een plaatje van het warenhuis der idealen; ga door de draaideur 
                    en stuit op de schier onmogelijk doordringbare drempel van 
                    lichamen; weet dat hiermee slag geleverd moet worden om zo de 
                    prijs te voldoen die toegang geeft tot het gouden hart; dan mag 
                    men snoepen zoveel men wil. En dat dan, is dat niet een foto van 
                    de Danspop? Geen dwangneurose stuurt haar bewegingen, geen 
                    turende blik gevuld met angstige vraagtekens achter de metallieke 
                    zonneglazen en nog steeds geen zware bagage; dat móet de 
                    Danspop zijn. Even kijken of de woorden die aan haar besteed 
                    worden uit een vers vaatje getapt zijn. Jazeker, lees mee:

          Verhongerde gedachtes cirkelen als 
          zwermen vogels om het vlezige masker van 
          de Danspop; vogels geboren uit 
          geprefabriceerde eieren, het masker 
          gekneed uit ongezond bindweefsel. Het 
          verwachtingscheppende zwemt als een 
          slecht gedresseerde maar braaf oppassende 
          klas vissen in haar afwezige 
          aanwezigheid; voer voor fantasierijke 
          geesten die, als ze acte de presence 
          geven, als enige functie hebben, lijkt 
          het wel, haar aandacht af te leiden van 
          waar het voor haar om gaat.

          Deze Danspop is een gemystificeerde 
          schoonheidskoningin, vanuit de 
          achtergrond naar de voorgrond 
          geapplaudisseerd. De trap naar haar heden 
          is geplaveid met het gruis van mannen– 
          vrouwen– en kinderharten, weerwolven, die 
          dansen in de schaduw van haar licht. En 
          wanneer zij verkiest haar licht te doven 
          laat zij hen achter in een staat van 
          geknakte euforie. Pas op, want in haar 
          nabijheid leeft de begeerte zelfstandig. 
          Om als zij zich terugtrekt te verhuizen 
          en woonplaats te kiezen in mistige 
          straten van onbesproken gedrag.


17
Parasitaire kleefkracht

Melk aan de macht

Boter aan de galg

Geschopte wetenschappers weg

Verbannen veteranen ver

Gemotoriseerd of niet

Afknallen allemaal

Los maak de ketens

Macht is ovatie

Gezag is kalm

17
                    De Danspop is dus gearriveerd. En dit ondanks het feit dat zij de 
                    weg kwijt is. Of is zij gearriveerd omdàt zij de weg kwijt is? De 
                    waarden wankelen in iedere geval. En dit geeft in ieder geval een 
                    vertrouwd gevoel.


18
Reisleidsters aan de kant

Werp het wisselgeld in de rivier

Bevries het ritme

Zweters en aanschijn

Pyramides kantelen

Kantélen brokkelen

En barst de spiegel dof

Treurig de koorknaap prins

Treurig de maagd prinses

Nutteloos de kikvors

18
Wat een spanning wat een sensatie
Sensation der liebe
Gemberkleurig, vleugellam

De tijd vliegt voorbij vergezeld van een vleermuis
De stem klinkt helder, dauwdruppels op maat

Autonome metronoom
Metromanie, leren branie
Parafrase, harlekijn

Draaitollen
Op hol geslagen harmonica's
Vluchtige schaduwen, ik weet wel van wie

Want ergens zit er iemand die mij nog tegen gaat komen

Meccanodoosje . . . van plezier?

Wervelwinden zullen je vinden
Maak dat je gaat, het maakt niet langer uit

Prairieoesters, betaalbaar en tragisch, lichten de weg bij
Na voor en bij

De zon staat laag, mijn geheugen weet anders
Kalenders verscheurd, de cijfers intact
Verhalen bij tl-licht bereiken mijn darmen en dansen met mij
Tot het einde van de nacht

Een spiraaltje van watten beschermt dat gat, dat vecht
Voor recht en gelijkheid en pret
Kom in de toekomst terug, met een tas vol bewijzen
Een papieren rug, een papieren mug

Een brok in je keel
Berouw van een nijlpaard
Meenemen, neem mee

Het wordt kouder en stiller
De kranten zijn binnen, het gevaar loert, is mijn bed bezet?

SOS in het kwadraat, stereotiep

Beroemde geslachten
Voorname voornaam, achteraan

Maren gestop
Paarlemoeren knoopjes doen het recht
Op de revers van die jas

Wenteltrappen
Parabolen
Kwaliteitswerken, messcherp en mystiek

Maatjes van mij
Verraadjes aan jou
Een jou die ik niet vinden kan, schimmig gelaat

Een strand op Hawaï
De tand van de tijd knaagt aan de massa, minutieus

Verhuis mij naar kastelen waar ik de weg niet ken
Betaal mij met een tekening, gekleurd en fijn van pen
Beveel mij zacht en aardig en bedank mij voor een nee
Kastelen in een zandland en ik ga met jou mee

Snoepjes

De acrobate verlaat gelaten het rode toneel
Pestane pesta, met draden

Rake ontmoetingen vinden plaats bij geen gehoor
Vrieskou

Panda pièna pala mie
Piètro maja sanda mè
Mesto fiènda, mesto fanda, mesto mara, manda fè
Manda fie
Manda misto
Panda pièla pana sie

Welterusten


19
Vrolijk de landheer vorst

Vrolijk de zeemeermin

Wagenmenners dienen hun ontslag

Fysieke triomf

Karate billie en de zeven dwergen

Door merg door been

Stille oceanen

Stille oceanen

Stille oceanen

Stil oceaan stil

19
                    En hiermee ligt het geheim van de Danspop open en bloot voor 
                    ons. Zij wil geen ontuchtige ontmoeting, o lekker geil, o lekker 
                    spannend. Zij wil geen partner die enkel betaalt in gepaste munt. 
                    Zij wil een partij met wie zij ongemanieerd lief kan hebben. 
                    Liefhebben als de climax van een verhaal dat zij niet vinden kan; 
                    dramatisch, romantisch, transcenderend. Liefhebben als op de 
                    foto die uit de periode stamt, dat een goed beschaduwde close-up 
                    voldoende was om een erotische zucht door de bioscoopzaal te 
                    horen gaan. Het interne gekibbel verdween. Enkel éen ik en een 
                    ongedefinieerd indien bleven over. En hoe mooi. Handen vonden 
                    elkaar. Niet klam en hongerig. Niks geen ja maar schatje gisteren 
                    kon het ook al niet. Handen vertellen elkaar van het grote 
                    verlangen. Vanaf nu zal het allemaal anders zijn, vertellen de 
                    handen. Vanaf nu zal het worden zoals ik dacht dat het zou 
                    worden voordat ik jou kende. En toen ik jou zag, zag ik dat het zo 
                    zou worden. En toen is het niet zo geworden. Maar nu zal het 
                    zeker zo worden. Dat vertellen de handen. Liefhebben zonder 
                    schijnbewegingen; vrijende vrijheid, even samenzijn!


20
Stille paarden

Stille paarden

Stille paarden

Stil paard stil

De arena omgewoeld

De brandende stad op de achtergrond

De keizer en de vuist

Druiven tot rozijnen

As tot as

20
                    Ja de laatste tonen van dit troosteloze lied hebben geklonken. De 
                    spots doven en het doek valt. De draden zijn doorgeknipt, zonder 
                    ceremonieel, en de stekker ligt vergeten op de grond. Elementen 
                    als licht en snelheid worden weer vrijgegeven. Het stof op de 
                    bustes verwaait en verwaait.

                    Welterusten Danspop, je moet nu echt gaan slapen, want morgen 
                    is het boodschappendag. Jazeker, zij zal altijd haar eigen 
                    boodschappen blijven doen.






© mc 1974-2014





terug naar 1n (inhoud)




Geen opmerkingen:

Een reactie posten