vrijdag 22 augustus 2014

de banntie

                                                  

                                                                           1
                                                                           Onbekend met de route
                                                                           Leef ik ratelend
                                                                           Bederf voordat de reglementen gedrukt en droog zijn

                                                                           Hoge wreven jeuken
                                                                           De sokken zijn van een slecht katoenjaar

                                                  Maar ze oogden goed

                                                                           Wens mij de beste beterschap
                                                                           Met een minieme verschuiving van de focus op het verloop

                                                  Hier een millimeter resulterend in een kilometer daar; geen gevaar in afstand

                                                                           Ai bandeloze Traagheid
                                                                           Kijk mij aan zoals ik jou aankeek
                                                                           Met klapperende kaken, afgeknarste hoektanden, de tong dik en droog

                                                                           Ja ik slikte de reglementen weg voordat de woorden fris en welklinkend waren
                                                                           Ik slofte door de kamer
                                                                           Begroef mijn stem in vertaalde poëzie


                                                                           2
                                                  Mekkerbarendse glorie leeft sterk
                                                  Tussen de kieren
                                                  Beraadslaag

                                                  De golfslag kabbelt berichten
                                                  Laag bij de grond
                                                  Volumineus in verlangen

                                                  Braakklaar terrein
                                                  Zwanger van zwerfzaden
                                                  Prille planten ontspruiten
                                                  Het is een ruig oord

                                                  Volg mij
                                                  Volg het experiment
                                                  Betreed de triomftrap

                                                  Het mag de marmeren zijn
                                                  Het mag de begraasde zijn

                                                  Lach met de wind

                                                  Sterke sterren navigeren door het luchtruim
                                                  Beloof mij dat je zult volgen
                                                  Vergeet het verdriet

                                                  Mekkerbarendse glorie trilt laf
                                                  Lillend
                                                  Word gewaar

                                                  Ja de golfslag breekt en breekt en breekt
                                                  Ontroerend levenloos ligt de Ledenpop, vol mekkerbarendse geheimen
                                                  lijkt het – want jij en ik weten beter


                                                                           3
                                                  Zuigend de mond, rond gevormd, wijdopen de neusgaten
                                                  De vingers gespreid – hoe doorschijnend zijn de nagels nog
                                                  Was dat Mensje week en strijk haar met poederparfum

                                                  Gekleurde vellen golfkarton
                                                  De snippers liggen bijeengeveegd
                                                  De snippers moeten opgeraapt
                                                  Rijg ze aan een ijzerdraad
                                                  Dompel ze onder water
                                                  Breek het éennachts laagje ijs

                                                  Betreed met mij het stromenland, waar
                                                  Brem groeit naast brem
                                                  Bibberige stemmen de hoogste noot pakken,
                                                  achteroverhellend met gesloten ogen

                                                  De mama's van de mama's hebben hun laatste lied nog niet ingezet

                                                  Zie, de onderstroom
                                                  Meandert eigenzinnig
                                                  Vermengt zich met de bovenstroom die – niets gewend – al snel 
                                                  in een ronkende roes zijn bedding verlaat

                                                  Maak de bezem los
                                                  Laat aan de nieuwe oever de rijzen wortelen
                                                  Dat moet toch te doen zijn?

                                                  Beloof mij dat je niet met paniek zult reageren op de stilte
                                                  De geaccentueerde lijn blijft schijnen in het donker
                                                  Geloof mij
                                                  De gebrokkelde rand straalt warm
                                                  Voel het en volg

                                                  Concentreer je op de facetten die bepalend zijn voor een verloop
                                                  De facetten die het uitzicht benemen
                                                  Als altijd passief

                                                  Wist mama wat papa wilde?
                                                  Wist jij, lieve Letterpop, hoe jij wilde?
                                                  Was er een moment waarop jij diegene was 
                                                  waarin jouw worden kon wortelen?
                                                  Nee hè? Afgebroken in de knop ben je
                                                  En met veel zorg heb je je gestekt in bijeengesmokkelde aarde


                                                                           4
                                                  Het schattige scharlaken schroefje
                                                  Wordt bijgeleverd bij aanschaf
                                                  Van het guitige geitengrijze hoefje

                                                  Ja kom lekker Snoepje
                                                  Dan mag je in mijn warme mondje
                                                  En ik zal op je sabbelen
                                                  Tot er niets meer van je over is

                                                                           De vluchtende is ingedamd
                                                                           Passen op deze plaats passen

                                                                           Wuiven met de romp
                                                                           De hand tastend het gezicht
                                                                           De jukbeenderen laten zich weer voelen

                                                  De pretogen bevriezen bij de aanblik van de vulkaan
                                                  Beweeg je mee, lief Feestbeest
                                                  Schater met open keel en ontspring de lavadans

                                                  Waar de liefde regeert, regeert niet de trots
                                                  Schelporige kruipslakken polijsten de rots
                                                  Blanco? Nee!
                                                  Polieppatronen verschijnen bij het verschijnen van de maan
                                                  en verdwijnen bij het verdwijnen van de maan

                                                  Spaar dus je tranen, lieve Melancholica
                                                  De zon zal door blijven breken

                                                  De zon die de liefde in kleur zet

                                                  Kus je rustig tijdens het nachtelijke wachten
                                                  Je voeten warm in een bruisend bad


                                                                           5
                                                                           Vetvreten aan ongebakken deegrollen, is dat wat voor jou, lieve Mol?
                                                                           Vetmesten met laboratoriumresten verpakt in vetvrij sierpapier, ga je hier wel voor?
                                                                           Lovende woorden bekoren je nog steeds, is het niet, lief Graafbeest?
                                                                           Belijd je medeleven en trek je terug

                                                  Met een macaroniekoek in de ene hand en in de andere een boek loop je, lieve Letterkop, een rondje door je kamer
                                                  Daarna nog een rondje en nog drie rondjes en nog acht rondjes
                                                  En dan van voor af aan, opnieuw
                                                  Dan – omdat je samenwoont met een vetplant – leg je de koek op een stoel
                                                  Of – omdat je samenwoont met een hond – leg je het boek op de koelkast
                                                  Maar – omdat je ook samenwoont met een poes – leg je beide op de vloer 
                                                  in de nabijheid van het snoer dat de knuffellamp met het stopcontact verbindt
                                                  Zo, voel je je nu een beetje beter?


                                                                           6
                                                                           Passen op de plaats passen
                                                                           Wanneer rood rood rood de bomen
                                                                           Passen op de plaats passen
                                                                           Wanneer
                                                                           Dromen dromen draaien
                                                                           Fraaie fraaie gazellen stikken in knellende knellende strikken

                                                                           Passen op de plaats passen
                                                                           Wanneer de romige romige melk
                                                                           gegoten over verwelkte verwelkte narcissen
                                                                           de frisse frisse kinderen doet zinderen in de friste friste noorderwind

                                                                           Passen op de plaats passen
                                                                           Wanneer buitelend buitelend de bijen
                                                                           Passen op de plaats passen
                                                                           Wanneer
                                                                           Keien keien keien zoemen
                                                                           Doem doem doem de kraaien
                                                                           Laaiende haaien duiken in fuiken
                                                                           Buikige kruiken barsten in de zuinigste zuinigste ochtendzon


                                                                           7
                                                  Twijfel niet, lieve Letterkop
                                                  Wuif de vijf verbazingen vaarwel

                                                  Soepel in de pols richting deur
                                                  Stijf in de pols richting raam

                                                  Bestuif het aanbeeld met kaneel
                                                  Besprenkel met gezoete melk
                                                  Schakel de ventilator aan en laat de mieren vrij

                                                  Stel je nu voor, dat
                                                  Je handen hebt en je de palmen ervan tegen elkaar wrijft
                                                  Je voeten hebt en je op je tenen balancerend zuigende geluiden voortbrengt
                                                  Je leeft aan gene zijde van de afspraakgrens en blij bent

                                                  Nee twijfel niet, jij Letterpop
                                                  Prent de vijftien fragmenten in je kortetermijngeheugen en blaas tegen de hoge toren
                                                  Selecteer de stenen en plaveid het laatste stukje ruige heide

                                                  Rol nu het aanbeeld naar buiten
                                                  Plet de druif
                                                  Afdekken met een eikeblad
                                                  Leg de tak apart

                                                  Zo ver mogelijk van de duivenveer vandaan

                                                  Blaas tegen het hoge paard

                                                  Stel je nu voor, dat
                                                  Je ogen hebt en je ze opent
                                                  Je wangen hebt en je ze wit met gekoeld krijt


                                                                           8
                                                                           De lieflijkste onderstromen werken zich watervallend een weg
                                                                           Geheugenkiezeltjes dreigen los te laten

                                                                           Hup hup hup
                                                                           Geitebok je lokt mij
                                                                           Ik hoor je hoefjes
                                                                           De plukjes van je vacht – verstrikt in de stugge struik – verraden je

                                                                           Ja verderop staan de blaadjes er heel wat sappiger bij
                                                                           Maar het zijn er niet genoeg vrees ik, voor ons allebei



                                                    II

                                                                           1
                                                  Laaf je aan de fonteinen die ontspringen aan de voet van 
                                                  de vulkaan en je zult jubelen met de onhoorbare vogels, 
                                                  bedrogen worden door de berekenbaren, bouwvallen opvangen
                                                  en reconstrueren met voortijdige fantasie

                                                                           Brandkranen druppelen na
                                                                           Het feest is geblust
                                                                           Ging jij alleen naar huis, lieve Dierbare?

                                                                           Wat is het lekker warm thuis
                                                                           De rode gloed gloeit na
                                                                           Kleine woordje ontsnappen aan je lippen, kruipen direct naar mijn borst

                                                  Banntie Banntie Banntie

                                                                           Zweef mee met Mama Coma

                                                  Banntie Banntie Banntie

                                                                           Betreed het onbetreden terrein

                                                                           O wat ben je mooi, stoer gaand over dit ongebaande pad
                                                                           Zo kende ik je nog niet
                                                                           Deels springend deels glijdend deels zwevend ja

                                                  Banntie Banntie Banntie

                                                                           Voorwaarts in galop

                                                                           O maar je bent ook ondeugend – je verkiest je eigen teugels!
                                                                           Nee, wij komen nergens wanneer jij je zo wenst te gedragen
                                                                           Wij hadden een afspraak of ben je dat vergeten?

                                                  Banntie Banntie Banntie


                                                                           2
                                                  Het nest valt uit de boom met de plastic kersen
                                                  Die plastic kers was een verboden vrucht maar bleef wel lang vers

                                                                           Brandkranen te over, opgesteld op de meest onmogelijke plaatsten
                                                                           Heeft hier een torrenbrein achter gezeten?
                                                                           Met gebroken veugels kruipend in het mulle zand de lokaties aangevend?
                                                                           Wat een prachtige tekening
                                                                           Wat een delicate nuanceringen
                                                                           Wat een dwingend patroon staat er beschreven

                                                                           Ja blijf het hekwerk volgen tot aan het open veld
                                                                           En wanneer je nu over je rechterschouder kijkt kun je nog net je huis zien 
                                                                           zoals je het nooit zag
                                                                           O wat is het een lekker warm huis
                                                                           Tot op deze afstand voelen wij het
                                                                           Nu duiken voor de zwerm torren
                                                                           Daar waren wij niet op bedacht
                                                                           Ze zijn prachtig getekend
                                                                           Wat een delicate nuanceringen
                                                                           Wat beschrijven ze een prachtig patroon

                                                  Banntie Banntie Banntie

                                                                           Lieve Dierbare, ben je al gewend aan al deze wendingen 
                                                                           die je brengen tot aan de rand van je verstand?
                                                                           Versta je nog wat je verstond?

                                                  Banntie Banntie Banntie

                                                                           Leg je lever droog ter voorbereiding van een volgend feest


                                                                           3
                                                  Speel met de kaarten die je vond op de bodem van je bloed en
                                                  je zult geuren met de kleurloze planten, bedrogen worden door 
                                                  de jaartallenden, etiketten stikken op losgetornde stukken 
                                                  van gehuurde feestkledij

                                                                           Het ravijn is nu wel erg dichtbij
                                                                           Terwijl alle pretparken bij opbod verkocht zijn en vernietigd daarna
                                                                           Slechts de bouten en de moeren zijn met zorg bewaard en gecatalogiseerd daarna
                                                                           Je hebt de expositie ervan toch gezien?
                                                                           Was het geen trieste affaire?

                                                  Banntie Banntie Banntie

                                                                           Hunker met mij naar met glorie geplaveide paden, waar het schijnsel van de lantaarnpalen 
                                                                           in schoonheid wedijvert met onderwoekerende struiken
                                                                           Prachtig getekende schaduwen werpend 
                                                                           in dwingende patronen 
                                                                           vol delicate nuanceringen

                                                                           Gesteld dat de vulkaan nu uit zou barsten
                                                                           Zou je schreeuwen? wegrennen? verstijven? een pose aannemen? die gefotografeerd in polyfone kleuren 
                                                                           zijn boodschap zendt naar nieuwsagentschappen; een bericht voor in een natijdige kalender?

                                                                           Ach wat een verdrukkende drukte
                                                                           De schijn is exclusief, dat weten we toch?
                                                                           Schaduwpijnen dienen niet geconserveerd maar geconsumeerd te worden
                                                                           Dus laten wij ons storten in het verderf van onze erfenis
                                                                           Hebben de lantaarns hun wedloop met de realiteit niet de een na de ander gestaakt?


                                                                           4
                                                  De roep van het bloed overstemt het plan 

                                                                           Wees bereid te sterven, lieve Jij
                                                                           Als cellenconstructie ben je mij dierbaar in je huidige vorm
                                                                           Maar om mij te onthechten hoef ik mijn wezen geen geweld aan te doen
                                                                           Het is als het ware éen van mijn natuurlijke staten
                                                                           Schrik je daarvan?

                                                                           Banntie Banntie Banntie

                                                                           Berekenbare breekbaarheid is geruststellend
                                                                           Ware waarheid is geruststellend
                                                                           Leef je met mij mee?
                                                                           Ik leef met jou mee, lieve Dierbare, daar kun je van op aan

                                                  Banntie Banntie Banntie

                                                                           Ik ben je niet vergeten

                                                  Op de meest westelijke oever staan de Schapen naar de ondergaande zon te staren
                                                  De overstroming was eerverleden zomer en ook de winter die erop volgde was zwaar
                                                  Nu is de binnenbrand geblust, 
                                                  maar het huidige ritme dient strikt te worden aangehouden wil de boom niet vervreemden van haar vrucht
                                                  O breed was het draagvlak toen de ramp nog recent was, maar inmiddels zijn de belangen gewijzigd

                                                  Banntie Banntie Banntie

                                                                           Leg je blaas droog ter voorbereiding van een lange nacht


                                                                           5
                                                  Scheepjes varen over de baren
                                                  En wat massief is slaat lek tegen wat vloeibaar is

                                                                           Komt er ooit een einde aan deze wandeling?
                                                                           Nee ik zal nu niet beginnen te huilen, lieve Dierbare
                                                                           Ik zal mij concentreren op iedere stap
                                                                           Vanaf nu geen pauzeperiodes meer, ook al straalt de boekenkast nog zo lekker warm
                                                                           Van vloer tot plafond breekbaarheid die te berekenen is
                                                                           Gemiddeld achtenveertig details per plank maakt een totaal van vijfhonderdachtentwintig natuurlijke staten
                                                                           Dat overdondert je hè?
                                                                           Ja ik geef het toe, ik heb geleefd als een geest

                                                  Hakken Hakken Hakken

                                                                           De wapens strak trekken of wegwerpen
                                                                           En oké muziek dan maar. Zingen
                                                                           De wijs van de wijzen, 
                                                                           het leed van het verleden, 
                                                                           de samenhang van het onsamenhangende

                                                                           Wat bezielt de stervenden?
                                                                           Wat zal jou bezielen als je sterft?
                                                                           Want sterven zul je
                                                                           Zijn alle stervenden even sterk?
                                                                           Zijn alle stervenden even zwak?
                                                                           Aan de meest oostelijke oever ontwijken de Karpers de wrakstukken
                                                                           De lucht is zeldzaam groenig, wat – zo heb ik mij laten vertellen – 
                                                                           eens iedere twee miljoen etmalen het geval is
                                                                           Op ochtenden als deze is het niet raadzaam je af te scheiden van het collectief
                                                                           dat je door het lot aangewezen is geworden als het jouwe
                                                                           Nee ik begrijp lieve Dierbare, dat het raadzaam is 
                                                                           deze ochtend te mediteren op de overeenkomsten 
                                                                           tussen mij en het collectief, dat mij door het lot aangewezen is geworden als het mijne

                                                                           En om mee te leven met de stervenden
                                                                           De volgroeiden zullen doen groeien. Ja
                                                                           Regenbuien buitelen over elkaar in de tijdloze dimensie
                                                                           Cellenstructuren desintegreren en herformeren
                                                                           Rotte zooi voedt vruchten die zullen voeden en bederven en voeden
                                                                           Primaire kernen krimpen kermend. Verstoffen
                                                                           Samen zullen wij deze berg bedwingen
                                                                           Hadden wij niet altijd al het geluk aan onze kant?
                                                                           Kijk hoe ik mijn voetjes nu stevig neerzet, diep ademhaal, diep 
                                                                           mijn hakken duw in deze rode aarde

                                                                           Ik ervaar het gevaar en ja ik zing luid. Opgelucht
                                                                           Ai deze barre tocht maakt nog een bard van mij!
                                                                           Vanaf hier ga ik dansend
                                                                           Eerder stierf ik niet, ik bedierf gewoon
                                                                           Maar vanaf dit punt laat ik onbedaarlijke zin zien
                                                                           Dat kan


                                                                           6
                                                  De geur van de rozen vermengt zich met die van de hyacint

                                                                           Waar de wanen elkaar raken ontmoet de macht zijn onzinnige werkelijkheid
                                                                           Het berekenbare getal regeert
                                                                           De stakkers die zich herkennen in het verhaal van allemaal bepalen de maat

                                                                           Maar ik zal jou vertellen dat mijn motieven zuiver waren
                                                                           Was ik dienstbaar dan was het zuivere dienstbaarheid
                                                                           Was ik nieuwsgierig dan was het zuivere nieuwsgierigheid

                                                                           En mag ik jou er voorts aan herinneren dat de baan die ik ben gegaan zelden raakte aan een collectieve waan?
                                                                           En als ik dat kan – en ik zie er toch echt niet onaardig uit – dan kun jij dat toch ook?
                                                                           Ik ben toch niet als enige daar geweest waar verwekkende en afstammende inwisselbaar bleken?
                                                                           Lieve Dierbare, ik vertel je toch geen geheim wanneer ik onthul 
                                                                           dat jij onder je kleren even naakt bent als ik?

                                                                           Heb jij nooit de dode gezien die in foetushouding klaar lag 
                                                                           om in verstofte vorm verder te bestaan?
                                                                           In jou en door jou en met jou
                                                                           En in en door en met iedereen die jou omringt
                                                                           Ontroert dit afscheidsbeeld je niet?
                                                                           Ontroert deze verstofte vorm  je niet vruchtbarender 
                                                                           dan de steriliteit van de stralendste fotolach?

                                                                           Ah laten wij nu even rusten
                                                                           Dat dit – wat wij hier nu meemaken – even op ons in kan werken
                                                                           Ik heb inmiddels wel begrepen dat aan deze tocht nooit een einde zal komen
                                                                           Ja wij hadden het geluk altijd al aan onze kant!
                                                                           Kom, even plat met onze rug op deze rode aarde
                                                                           Sluit je ogen en laat de informatie die nu door je spieren opgenomen is
                                                                           doorvloeien in de rest van je organisme
                                                                           O dit is bedwelmend
                                                                           Loom word ik, vredig, gevuld
                                                                           Ik maak contact met het externe bestaan
                                                                           Met daar waar geen waan ooit is gegaan
                                                                           Wat een feest, wat een feest, lieve Dierbare ben jij hier al eerder geweest? hier, 
                                                                           waar geen middelpunten zijn?


                                                                           7
                                                  Twee Zwerfkeien, bewegend in het schemergebied tussen binnen en buiten

                                                                           Laten wij kijken of wij een paard kunnen vinden dat ons gezelschap wil houden
                                                                           En ook al kunnen wij er geen vinden, 
                                                                           wij gaan ons niet schuil houden in de flat vol met afgezaagde levens
                                                                           Dat was deel van de afspraak of was je dat ook vergeten?
                                                                           O je glimlacht, dat vind ik fijn 
                                                                           Vertel mij
                                                                           Waarom sluiten ze zich daar vrijwillig op?
                                                                           Waarom begraven ze zich in het ene en het andere ding?
                                                                           Waar staren ze naar als in hun ogen die glans verschijnt?

                                                  Banntie Banntie Banntie

                                                                           Knoop je vest dicht, het gaat nu een stuk kouder worden


                                                                           8
                                                  Tierelantijnen verfijnen de grove bokaal
                                                  Peterselie in overvloed
                                                  De Liefste zal smullen

                                                                           Stel je voor lieve Dierbare, je bent een kat met een vacht van robijnrode bovenharen en violette onderharen
                                                                           Stel je voor, je bent een kat met een vacht van appelgroene bovenharen en indigoblauwe onderharen
                                                                           Stel je voor, je bent een hond zonder benen die ligt in de armen van een man 
                                                                           voor wie een dagelijks geluksmoment met jou levensnodige voeding is

                                                                           Nu niet de fout begaan direct overenthousiast te worden
                                                                           Alles wat voorbij komt zijn niet meer dan prille aanzetten tot vermoedens
                                                                           Geef de tijd de tijd
                                                                           Pas als het gaar is zullen wij weten of het waar is
                                                                           In de tussenliggende periode echter zal niemand het je kwalijk nemen 
                                                                           indien je je pretpasjes polijst
                                                                           Zeker ik zal je bemoedigend aanmoedigen
                                                                           En – wie zal het zeggen – komt het ooit nog eens tot een duet
                                                                           Is dat geen leuk vooruitzicht?
                                                                           Ik dacht het wel
                                                                           O je voelt je onder druk gezet, nee pret en druk gaan niet samen

                                                  Banntie Banntie Banntie

                                                                           Laten wij wat wij nu nog aan voedsel hebben in ieder geval delen
                                                                           Misschien heb ik iets wat jij lekker vindt en heb jij iets wat ik lekker vind
                                                                           Dat kan

                                                                           Ach dit gebakkelei vermoeit je?
                                                                           Zeker, de lucht is blauw dat zie ik, de vogels jubelen dat hoor ik
                                                                           Dus ik zal je nu verder mijn confidenties besparen
                                                                           Wij zullen ook alle energie die ons vandaag nog rest nodig hebben 
                                                                           om voordat de zon ondergaat een prettig bedje te vinden

                                                                           Oké spring mee met Mama Coma 
                                                                           Ik heb er alle vertrouwen dat het ons gaat lukken 
                                                                           om na een verkwikkend verblijf in de nachtelijke psyche 
                                                                           fris en klaar te zijn voor het feest van morgen
                                                                           O je had dat nog niet gehoord?
                                                                           Ja lieve Dierbare, morgen een feest 
                                                                           zoals er nog niet eerder een is geweest
                                                                           En wij zijn ook uitgenodigd, jij en ik
                                                                           Is dat geen leuk vooruitzicht?
                                                                           Ik dacht het wel


                                                                           9
                                                  Woest woest springen, woest woest glijden, woest woest zweven ja

                                                                           Wat een rommel op de kolderzolder
                                                                           Het valt niet mee om tussen de hopen vuurpijlen te manoeuvreren, 
                                                                           éen onbehouwen beweging en de boel zal ontploffen
                                                                           Ow jha, jouw zuchten verlichten mijn route, doen mij het gevaar verstaan
                                                                           Hoe schattig en onschuldig het is
                                                                           Aah, laat mij leunen op jouw kreunen, 
                                                                           laat mij trachten te lachen om jouw klachten

                                                                           Mijn klachten heb ik in bruikleen gegeven
                                                                           Tegen een goede prijs – dat mag ik wel verklappen
                                                                           Een aan te raden constructie, maar niet zomaar voor iedereen toegankelijk:

                                                                           Kattebelletje verzamelen en catalogiseren daarna
                                                                           Inpakken in met fluweel beklede kistjes en tentoonstellen daarna
                                                                           Negen lokaties met ieder een essentieel verschillende natuurlijke staat
                                                                           Per lokatie met een verborgen camera 
                                                                           het gezicht van éen van de toeschouwenden fotograferen 

                                                                           De negatieven handgroot afdrukken op lappen katoen – kussensloopformaat – 
                                                                           en de aldus verkregen beeltenisvlaggen laten wapperen in de nachtwind
                                                                           Twintig nachten bij een kracht van vijf en een richting zuid-west
                                                                           Uiterste pauzeperiode tussen twee wappernachten negen etmalen, 
                                                                           zodat de totale periode nooit de hondertachtig etmalen overschrijdt 

                                                                           Indien tijdens de operationele periode 
                                                                           kracht en richting langer dan negen etmalen niet aan de gestelde condities voldoet 
                                                                           dan dient iedere beeltenisvlag op de navolgende wijze behandeld te worden:

                                                                           Negen opeenvolgende nachten het hoofdkussen overtrekken met éen van de negen vlaggen, 
                                                                           beginnend met de vlag die het nummer 1 draagt en eindigend met vlag nummer 9
                                                                           De lippen drukken op het voorhoofd van de beeltenis, 
                                                                           het voorhoofd drukken op de mond van de beeltenis 
                                                                           en in slaap vallen met de gedachte 'wat ben ik alleen'
                                                                           's Ochtends na het wakker worden de vlag opvouwen, dusdanig dat de beeltenis verdwijnt
                                                                           Het vouwsel besprenkelen met een bloemenparfum naar keuze 

                                                                           Nu met ontspannen lippen en gecontroleerd middenrif blazen, achtereenvolgens 
                                                                           richting bovenkant van het leven, richting onderkant, richting achterkant en als laatste richting voorkant 
                                                                           – hand houden op de plaats waar in het vouwsel de beeltenis vermoed wordt
                                                                           Vorm de gedachte 'bedankt voor uw prachtige gezicht'
                                                                           Met een energiek gebaar het vouwsel opgooien en laten liggen hoe en waar het terechtkomt

                                                                           Voor diegenen echter die het sterven slechts aan anderen overlaten is er hoe dan ook geen enkele hoop

                                                  Ook al brengen ze de tegels tegelijk met de bonbons terug
                                                  Ook al weren ze vreesaanjagende praatjes over jagers en geweren
                                                  Ook al kruimelen ze kruimige aardappels en poten ze deze in potaarde
                                                  Ook al brengen ze bewondering op voor die wonderbarende baarmoeder
                                                  Ook al pleiten ze voor de pleitbezorgende die met zorgeloze inzet pleit
                                                  Ook al schrijven ze in spiegelschrift berichten op bewegende gezichten


                                                                           10
                                                  Waterlanders en vuurlanders bereiken elkaar
                                                  Meteorieten versieren haar voetafdrukken
                                                  Ook in de stad kan het stil zijn

                                                  Banntie Banntie Banntie

                                                                           Woest woest woest de wind
                                                                           Zoek beschutting achter de schutting
                                                                           Mijn bloed zo onstuimig dat de tinteling mijn huid verbrandt
                                                                           Druk je oren plat tegen je hoofd lieve Dierbare, want 
                                                                           woest woest woest de wind
                                                                           Vond je jouw bestemming, toen het door jou verwekte kind ter wereld kwam? 
                                                                           toen het groeide en stierf en voedde en weer groeide?
                                                                           Verwarm met je handen je tanden als je lacht, deze kou is niet mis
                                                                           Nog even en wij zullen de wind in de rug hebben
                                                                           Dan zal het gedonder van het water heel anders klinken, 
                                                                           neem dat maar van mij aan
                                                                           Is dit geen ongehoord geluid?
                                                                           Pas op, de rand wordt steeds smaller
                                                                           Fijn dat wij samen zijn!
                                                                           O ja, fijn dat wij samen zijn!
                                                                           Ervaar jij dit ook zo?
                                                                           Ja neem jij nu de teugels ja!
                                                                           Ja ik zal je volgen
                                                                           Zie je, dat pad had ik niet gezien
                                                                           O je volgt het hondenspoor, nu zie ik het
                                                                           Heb jij het water ooit zo hoog zien staan?
                                                                           Springen nu en glijden
                                                                           O woest woest woest deze wind
                                                                           Mijn voeten raken amper nog het zand
                                                                           Het lijkt wel alsof wij nu echt zweven, alsof wij niets wegen!
                                                                           Kijk hoe het gewicht van mijn gezicht vervliegt
                                                                           O mijn ogen branden
                                                                           Het zand geselt mijn gezicht, of is het de wind die het zand geselt? 
                                                                           of is het het zand dat met de wind speelt? en breken wij dit spel?
                                                                           Kun je wat harder schreeuwen, ik hoor je antwoord niet 
                                                                           Je kent toch alle verhalen die verhalen wat zich hier zoal afspeelt?
                                                                           En had je op basis van alle verhalen die verhalen wat zich hier zoal afspeelt 
                                                                           verwacht wat je hier nu meemaakt?
                                                                           Wat jij meemaakt en wat ik meemaak en wat wij meemaken?
                                                                           Is het niet – in éen woord – wonderlijk?
                                                                           Of – in éen ander woord – verpletterend?
                                                                           Ben je nog bij mij?
                                                                           Stoer gaand tegen deze verwoestende wind?
                                                                           Deels niets vermoedend deels achterdochtig

                                                                           Nee je bent nu niet stout meer
                                                                           Lief lief Troeteltje
                                                                           Laat je groeten
                                                                           Laat je voeten kussen
                                                                           Op de wreef en tussen je tenen
                                                                           En dan verder langs je enkels
                                                                           Tot je je lichaam voelt als een warm bruisend bad



                                                  III

                                                                           1
                                                                           Mijn mama is dood
                                                                           Een vuurpijl als een staaf dynamiet is afgegaan
                                                                           Een explosie van onberekenbare grootte
                                                                           Het hele landschap éen ravage
                                                                           De wrakstukken verzamelen en reconstrueren?
                                                                           Niet mogelijk! Dit is het nieuwe landschap!
                                                                           Het oude landschap is voorgoed verdwenen

                                                                           Dag lieve mama, dag lief monster
                                                                           Ik haak af
                                                                           Ik zweef niet verder mee
                                                                           Ik leg mij op deze rode aarde 
                                                                           en laat de informatie die mijn zenuwen opgenomen hebben
                                                                           doorvloeien in de rest van mijn organisme

                                                                           Dag lieve mama, dag lief monster
                                                                           Hier scheiden zich onze routes
                                                                           Ik glij niet verder mee
                                                                           Ons duet was kort en verheven
                                                                           Het afscheid is verpletterend
                                                                           De opstand zal zacht zijn
                                                                           Ja nu al ervaar ik het
                                                                           Achtergebleven op deze rode aarde voel ik mij niet verlaten, 
                                                                           voel ik mij geborgen, 
                                                                           weet ik mij gevoed door mijn dode dode mama

                                                                           Ik zal naar haar kijken
                                                                           Ik zal kijken naar het gezicht zonder gewicht, zodat mijn herinneringen 
                                                                           mee tot as zullen vergaan

                                                  Banntie Banntie Banntie

                                                                           In het gruis zal mijn thuis zijn
                                                                           In mijn huis zal vrede zijn


                                                                           2
                                                  Zullen de mooie meisjes dansen? Zullen ze huppelen over het zand?
                                                  Hoe liggen achter en voor de kansen? Hebben we ijs of hebben we brand?
                                                  Was de heuvel stug en steil? Hakte hij met botte bijl?
                                                  Was de hof vol zon en zang? Waren de druiven zoet of wrang?

                                                                           Perenbomen krommen knoestig in de tuin der zeven lusten, waar mama papa kuste, onnozel en oprecht

                                                                           Het blussen van de brand in haar buik was een klus die buiten elk scenario om moest

                                                                           Het is toen dat de paarden zijn verdwenen uit het laagland, om nooit meer terug te keren

                                                                           Vertrokken zijn ze naar de besneeuwde toppen van het rotsgebergte, 
                                                                           waar ze zich vermengd hebben met de stenen

                                                                           Een nog ongecatagoriseerd ras ontstond, dat past bij deze onherbergzame streek

                                                                           Waar de lucht naar peper en mint smaakt en de ijskristallen melodieën doorgeven die helderder klinken, 
                                                                           naarmate in het oor van de toehorende kennis en liefde éen stem zijn

                                                                           Het zijn de prachtigste wezens die hier wonen – zo doen getuigenissen vermoeden 
                                                                           van die enkeling die deze streek bereisd heeft en terugkeerde

                                                                           Het zijn deze teruggekeerden die de Banntie vermorzelen met éen enkele blik

                                                                           Gelukkig dat ik het geluk altijd al aan mijn kant had, want het is uiterst zeldzaam dat iemand terugkeert

                                                                           En nog zeldzamer is het 
                                                                           dat een teruggekeerde – die overigens nooit langer dan zeven etmalen blijft – deze glimlach toont 

                                                                           Getuige te mogen zijn van deze glimlach is sereniteit voorproeven die in het verschiet ligt

                                                                           Slechts bereikbaar in de nabijheid van een dood die volgt op zeven keer gestorven te zijn


                                                                           3
                                                                           Passen op de plaats passen
                                                                           Wanneer de zwarte zwarte aarde as baarde
                                                                           Passen op de plaats passen
                                                                           Wanneer verdriet over een griet die verscheen en verdween en verdween en verdween een lied zoekt


Op de prairie woont een meisje
Assy Antje is haar naam
Ik ben gegaan om haar te kussen
Maar haar mond werd een banaan
En haar vingers werden peulen
En haar buik een grote slang
Ik ben gegaan om haar te kussen
Nee zij maakt mij echt niet bang

In de bossen doolt een meisje
Assy Antje is haar naam
Ik ben gegaan om haar te kussen
Maar haar neus werd een liaan
En haar tanden werden besjes
En haar rug een grote blaf
Ik ben gegaan om haar te kussen
Nee zij schrikt mij echt niet af

In een bedje droomt een meisje
Assy Antje is haar naam
Ik ben gegaan om haar te kussen
Maar haar scalp werd een vulkaan
En haar tenen werden vissen
En haar bips een grote mug
Ik ben gegaan om haar te kussen
Nee zij jaagt mij echt niet terug


                                                                           4
                                                                           De maan als een wiegje ligt te wachten om de ster te ontvangen
                                                                           Rammelende rammelaars worden schaarser en schaarser
                                                                           Op de wreef en tussen mijn tenen ben ik gekust
                                                                           Nu ben ik moe dat kun jij je voorstellen, jij die met mij bent geweest, waar
                                                                           De kleuren zich onttrekken aan de prismawetten
                                                                           Het verloop van het verhaal zich onttrekt aan de reglementen
                                                                           Liefde geen geheugen heeft

                                                                           Dierbaarste Dierbare, ja jij hebt mij enorm geholpen
                                                                           Let maar niet op de tranen in mijn ogen als ik je dit beken
                                                                           Zonder jou had ik deze tocht gezocht noch overleefd
                                                                           Maar wat een positieve ervaring!
                                                                           O ik had op basis van alle verhalen die verhalen wat zich hier zoal afspeelt 
                                                                           in de diepste diepte niet verwacht wat ik nu meegemaakt heb

                                                  Zij heeft de maan verstaan
                                                  Ja zij heeft de maan verstaan
                                                  De maan heeft haar verstaan
                                                  Ja de maan heeft haar verstaan

                                                  Ja het graan heeft haar verstaan

                                                  Het graan heeft haar verstaan
                                                  Ja zij heeft het graan verstaan
                                                  Zij heeft het graan verstaan


                                                                           5
                                                                           Panki Poko Sollo Maalo

                                                  Dus je leeft nog, lieve Letterpop
                                                  Weet je nog hoe het was en nooit meer zal zijn?
                                                  Waren wij gelukkig?
                                                  Ik dacht het wel!

                                                  Frendi Frendi Frollie Faata

                                                                           Pannelappen achter de hand houden
                                                                           Ja mijn tanden doen pijn, maar dat had je al geraden

                                                  Aan het raam sluit zich de rij
                                                  Op de ruit een plakkertje waarop met grote onregelmatige letters 
                                                  'zeg denk voel JA' staat geschreven
                                                  Begrijp jij nou zoiets, lieve Letterpop?
                                                  Ben je helemaal heen en terug geweest?
                                                  Is het bevallen?
                                                  Ik bedoel was het mooi?
                                                  Ik bedoel intens?
                                                  Ik bedoel ver ver ver ver uit?

                                                  Pieka Pieka Hoge pieken

                                                                           Paardje wil je mijn maatje zijn

                                                  Pieka Pieka Hoge pieken

                                                                           Eeuwig ruist het zoete refrein

                                                  Ruige banen Blanke toppen

                                                                           Paardje leg je vleugels af
                                                                           Trippeltrap hier op de plaats pas en ik zal je borstelen 
                                                                           tot je kirt 'genoeg genoeg'

                                                                           Snappel Snappel Snappel

                                                  Trek recht die rug
                                                  Omhoog die kin
                                                  Lach ja, luid en jubelend
                                                  Schater ja

                                                                           Bello Bello Bello

                                                  Stevig nu en overtuigd
                                                  Vol vertrouwen ook
                                                  Blanco tot op het bot
                                                  Gek hè? die beroerde uitputting, loerend om toe te slaan

                                                  Gabbe Gabbe Gabbe

                                                                           Trap mij hoog, trap mij laag
                                                                           In een vlaag van waansverduistering, zullen
                                                                           De mieren vieren dat ze geen vliegen zijn
                                                                           De schapen zich vergapen aan de zijderupsen

                                                                           Teppo Teppo Teppo

                                                  Leg de roos tussen het kroos
                                                  En fotografeer
                                                  Breng het tralievenster aan
                                                  Versier met sierpapier
                                                  En fotografeer
                                                  Trek het laken over het dode hoopje
                                                  Knoop twee aan twee de punten strak
                                                  Maak een holte voor vier lepeltje – dessertformaat
                                                  Fotografeer

                                                  Prakke Prakke Prakke

                                                                           Bega een geluk
                                                                           Ja jij met je tong die kan likken 
                                                                           en je tranen die sporen achterlaten op droge doeken
                                                                           En ook jij met je handen die kunnen bewegen 
                                                                           en je voeten die sporen achterlaten op natte stranden

                                                                           Fessie Fessie Fessie

                                                  Vreet je door de berg
                                                  Staal de wil
                                                  Het gegil is tijdgebonden en zonder betekenis
                                                  Jij Likkepot van de gestremde melk, breek door de schil van deze waan
                                                  De dingen spreken niet uit zichzelf
                                                  Dit lijkt mij redelijkerwijs het geval
                                                  Concentreer je op alles wat zich niet laat fotograferen

                                                                           Affel Affel Affel

                                                  Streel het teefje tot zij glanst

                                                                           Tronk Tronk Tronk

                                                  – Over en sluiten –

                                                                           O wat staan die irissen er prachtig bij!
                                                                           Wat blijven die vissen dapper onder water doorzwemmen!
                                                                           Ze kennen geen aarzeling of wel?
                                                                           – Over en sluiten –

                                                  Nee, zij is iris noch vis

                                                  Schep schelpen, scheidt de gehavenden van de ongehavenden
                                                  Vul het voordek van het schip en zet de koers
                                                  Schilder – in volle vaart – het achterdek met gemolten chocolade, 
                                                  afwerken met geglazuurd zeeschuim
                                                  Zo, nu kun je gasten nodigen. Aan wie denk je?
                                                  En kun je die bereiken? Nee hè?

                                                                           Wijs mij mijn plaats, dierbaarste Dierbare, en ik zal mij erop nestelen, 
                                                                           denkend aan jou
                                                                           Ik zal je bekennen dat ik het nu wel erg koud heb
                                                                           Het is een zuiging die sterk op mij werkt
                                                                           Indien je bloed koud vermengt is met iemand die net is terugvertrokken, 
                                                                           nou dan voel je dat wel
                                                                           En dat is dus de zuiging die ik bedoel

                                                                           Paronni Paranni Parunni

                                                  Ja teven dreven in trossen rond
                                                  Geronnen bloed begon spontaan te vloeien
                                                  Het leed is geleden

                                                  Want dat teventrossen verlossen dat weet een kind

                                                                           Verkeren in sferen die verkeren en verkeren

                                                  Apsie Apsie Apsie

                                                                           O hoe grillig het pad
                                                                           Trippeltrappel passen op de plaats pas
                                                                           – Ook als deze niet past –

                                                  De merrie draaft teugelloos door de nacht
                                                  Hoor haar, hoor haar


                                                                           6
                                                  Zullen de mooie meisjes dansen? Zullen ze huppelen over het zand?
                                                  Hoe liggen achter en voor de kansen? Hebben we ijs of hebben we brand?
                                                  Was de heuvel stug en steil? Hakte hij met botte bijl?
                                                  Was de hof vol zon en zang? Waren de druiven zoet of wrang?

                                                  Kooronne Kooronne Kooronne

                                                                           Zit ik aan je sponde
                                                                           Hoor ik je snikken
                                                                           Nadat je kreunde
                                                                           Zie ik de kleur van je konen
                                                                           Ja je houdt van dit spel dat bij je leeftijd past

                                                  Kooronne Kooronne Kooronne

                                                                           Ga je ondergronds met mij?
                                                                           Haksnijdend door het wortelwoud
                                                                           De vochtigste aarde is nooit koud
                                                                           Kom wij doen even een dutje

                                                  Kooronne Kooronne Kooronne

                                                                           Bloot de armen, bloot de benen
                                                                           Rennen door het genaakbare gras
                                                                           Zo groen, zo doorschijnend, zo in continue beweging
                                                                           Zo levend een eigen leven
                                                                           Zo bijna éen met alle elementen


                                                                           7
                                                                           Foto's uit de oude doos worden brozer en brozer

                                                  Pronko Pronko Pronko

                                                                           Breed de wagen, hobbelig het pad

                                                  Stampoola Stampoola

                                                                           Reik mij je hand

                                                  Niets dwarrelt

                                                  Prosso Prosso Prosso

                                                                           De klanken verklinken

                                                  Niets schakelt met niets

                                                                           Trillingen
                                                                           Omringen de stilte
                                                                           Omringen mij
                                                                           Als blaadje de bloem


                                                  8
                                                  Het paard – de warme vervoershulp – heeft zich te ruste gelegd

                                                  Zij heeft zich bij laten staan door de schijn van de zon
                                                  Heeft zich bij laten staan door de schijn van de maan
                                                  Is gegaan met de rivier tot aan de oceaan

                                                  Zij heeft gegroet met haar voet

                                                  Heeft gestampt met haar hand
                                                  Is gegaan met de sneeuw tot aan de rand

                                                  Zij is gegaan met de maan tot aan de oceaan

                                                  Is gegaan met de zon tot aan de bron




© mc 1999-2014





terug naar 1n (inhoud)





Geen opmerkingen:

Een reactie posten