donderdag 14 augustus 2014

DAGBOEK VAN DE GELIEFSTE DOOD 5 opmerkingen over het volle leven

1     (de meerdere sferen van het volle leven / 1)
Het volle leven wordt geleefd in de volle realiteit.
De volle realiteit beslaat meerdere realiteits-sferen, die onderling van elkaar verschillen.
Een sfeer is een coherente expressie-wereld van een specifiek intelligentie-aspect van de vitale materie.
Hoewel ieder van de verschillende sferen eigen natuurlijke wetmatigheden heeft, includeert iedere sfeer alle overige sferen.
Met andere woorden, alle sferen zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden door eenheid van energie en intelligentie,
en door de overkoepelende alles-includerende levenswetten.

Je leeft in alle sferen tegelijk.
Je bent tegelijk als binnenkracht en buitenkracht werkzaam in de allesomvattende natuur,
en de allesomvattende natuur is tegelijk als binnenkracht en buitenkracht werkzaam in jou.

Afhankelijk van de focus en de concentratie en afhankelijk van de waarnemingsinstrumenten waarmee geïdentificeerd wordt,
is de communicatie vertrouwd of onvertrouwd met de invloed van een sfeer.
En met de specifieke kennis die inherent is aan alle manifestaties van de sfeer.
Hoe vertrouwder je communicatie binnen de verschillende sferen is, hoe voller je jouw aardse leven beleeft.



2    (geboorteconditie en sterfconditie)
(de natuurlijke entiteit / de entiteit die jij bent, je schaduw identiteit, je transit identiteit en je culturele identiteit)

Een entiteit is een cocktail van vitaliteiten – verschillend zowel van sterkte als van aard.
De individualiteit van een entiteit staat los van de aardse verschijning;
de manifestatie als aards organisme is éen van de vele expressies van de entiteit.

De energie van je geboorteconditie heeft de eeuwige karakteristiek van de natuurlijke entiteit, de entiteit die jij bent.
Het is jouw eeuwige energie, jouw je-bent-energie, en dit is
een energie van liefde,
een energie van vrijheid,
een energie van waarheid.

De energie van je sterfconditie heeft de tijdgebonden karakteristiek van jouw schaduw identiteit.
Het is jouw tijdgebonden energie, jouw aardse-schaduw-energie, en dit is
een energie van passie,
een energie van dramatische activiteit,
een energie van illusie.

Het op elkaar inwerken van je eeuwige energie van de geboorteconditie en je tijdgebonden energie van de sterfconditie
doet de entiteit die jij bent bewegen door het aardse leven.
Door hoe jouw eeuwige energie en jouw tijdgebonden energie op elkaar inwerken,
wordt jouw aardse leven voorzien van bepalende drijfveren.
In de materiële werkelijkheid is de manifestatie van de entiteit die jij bent waar te nemen
als een opeenvolging van expressies van steeds veranderende tijdelijke karakteristieken.
Deze opeenvolging van steeds veranderende tijdelijke karakteristieken vormen samen jouw transit identiteit.

De transit identiteit valt samen met de rol,
die de entiteit die jij bent te spelen kreeg op het podium van de wereldse omstandigheden.
En deze rol wordt uitgevoerd door je culturele identiteit.



3     (ieder aards leven is een voorbeschikt dramatisch traject)
Het kader van de inhoud (het spirituele aspect) van jouw dramatische traject wordt bepaald
door de manier waarop de energie van jouw geboorteconditie zich verhoudt met de energie van jouw sterfconditie,
met andere woorden, door hoe de karakteristieken van deze twee verschillende energieën op elkaar inwerken.

Je natuurlijke condities van aankomst in het aardse leven en vertrek uit het aardse leven, ofwel van geboorte en sterven,
zijn voorbeschikt.
Het moment van je aankomst heeft een gegeven natuurlijke conditie
en het moment van je vertrek heeft een andere, eveneens gegeven, natuurlijke conditie.

Tijdens je aardse leven werken de energie van je geboorteconditie en de energie van je sterfconditie continu op elkaar in.
Het op elkaar inwerken van deze twee dramatische krachten doet de entiteit die jij bent bewegen door het aardse leven.
Met andere woorden, het op elkaar inwerken van deze twee dramatische krachten zorgt ervoor
dat de entiteit die jij bent als transit identiteit in je aardse leven een dramatisch traject aflegt.

Het kader van de vorm (het materiële aspect) van jouw dramatische traject wordt bepaald
door jouw gegeven aardse omstandigheden van plaats en tijd; je culturele condities – zowel de wereldse als de biologische –
bij aankomst in je aardse leven en bij vertrek uit je aardse leven
die, net als je natuurlijke condities, voorbeschikt zijn.

En dit maakt dat ieder leven, op deze aarde geleefd,
zowel de expressie is van een entiteit die is,
als de expressie van een plaats en een tijd.



4     (dramatische traject en kenbaar zijn)
Het verschil in energie tussen je geboorteconditie en je sterfconditie is een identificatie-instrument.
Omdat het verbonden is met jouw eigen waarheid – die van de entiteit die jij bent en die van jouw aardse bestemming – 
is het een toeleidend identificatie-instrument.

Het dramatische traject dat je aardse leven is, stelt je in staat kenbaar te zijn; 
de entiteit die jij bent kan gekend worden door jouw culturele identiteit, 
en de entiteit die jij bent kan gekend worden door zowel een entiteit die de ander is als door een andere culturele identiteit.

Als entiteit die je bent gekend te zijn is de voorwaarde
die het mogelijk maakt dat je culturele identiteit liefde geeft en liefde ontvangt.
Door liefde te geven en liefde te ontvangen leeft je culturele identiteit in vertrouwd contact met de Liefde.
Omdat de Liefde over de grenzen van leven en dood reikt,
kan je culturele identiteit zich door in vertrouwd contact te leven met de Liefde vrij maken van het tijd-ruimte-continuüm.

Wanneer je culturele identiteit vrij is van het tijd-ruimte-continuüm, 
is deze in staat te communiceren met de kennis die beschikbaar is in de overige sferen van de volle realiteit.
Deze communicaties stellen je culturele identiteit in staat zicht (en steeds opnieuw zicht) te hebben 
op jouw eigen bepalende drijfveren.
En daarmee op jouw eigen dramatische traject en daarmee op de rol 
die de entiteit die jij bent te spelen kreeg op het podium van de wereldse omstandigheden.

En is er zicht (en steeds opnieuw zicht) op de rol die de entiteit die jij bent te spelen kreeg op het wereldse podium, 
en je culturele identiteit richt zich hiernaar in, 
dan leef je jouw waarheid, 
dan beleef je de zin van jouw aardse leven, 
dan heb je mentale, emotionele en fysieke rust.



5     (dramatisch traject en transit identiteit)
Tijdens het aardse leven werken de energie van de geboorteconditie en de energie van de sterfconditie continu op elkaar in.
Het op elkaar inwerken van deze twee dramatische krachten 
doet de entiteit die jij bent bewegen door het aardse leven.

Zowel de geboorteconditie als de sterfconditie omvat een vol karakter en deze twee karakters verhouden zich met elkaar
in een unieke relatie, zoals iedere relatie tussen willekeurig welke twee individuen uniek is.

Uniek in de soort van relatie: (uitsluitend of een combinatie van) geliefden, vrienden, vijanden, werkpartners, familieleden, 
kennissen, enzovoorts.
Uniek in het temperament van de relatie: (uitsluitend of een combinatie van) gepassioneerd, enthousiasmerend, privé,
idealistisch, publiek, hatelijk, stimulerend, competitief, gelijkmoedig, jaloers, onverschillig, enzovoorts.
Uniek in de aard van de relatie: (uitsluitend of een combinatie van) mentaal, emotioneel, fysiek.

De soort, het temperament en de aard van de relatie tussen de eeuwige karakteristiek van de geboorteconditie en de
tijdgebonden karakteristiek van de sterfconditie, zijn dus bepalend voor hoe de entiteit die jij bent door het aardse leven beweegt.
Met andere woorden, zijn bepalend voor het karakter van het functioneren van je transit identiteit.

Hoe harmonieus of hoe onstuimig dit functioneren ook mag zijn, de ervaring die het aardse leven is,
heeft voor de entiteit die jij bent betekenis, 
zolang er zicht (en steeds opnieuw zicht) is op de rol die de entiteit die jij bent te spelen kreeg op het wereldse podium.
Met andere woorden, wanneer de culturele identiteit zich zo ingericht heeft, dat er binnen je aardse leven ruimte is
voor een continue vertrouwde communicatie tussen je verschillende manifestaties en de kennis waarover deze
in de verschillende sferen van de volle realiteit kunnen beschikken.



6     (geconditioneerde identiteit gebonden afhankelijkheid en ongebonden afhankelijkheid)
De banden van de jeugd worden gekenmerkt door gebonden afhankelijkheid.
Zoals iedereen die na de geboorte verzorging nodig heeft voor de primaire behoefes,
ontwikkelde je in je jeugd een geconditioneerde identiteit.
Dit is de eerste identificatie van de entiteit die jij bent als wereldse ik.

Deze geconditioneerde identiteit is het totaal aan aangeleerde en reagerende
denkpatronen, gevoelspatronen en gedragspatronen.
De entiteit die jij bent leeft in een staat van gebonden afhankelijkheid met de verzorgers.
Deze gebonden afhankelijkheid van de kind-verzorger-band kan bindend of niet bindend zijn.

Voor iedereen die een geconditioneerde identiteit ontwikkelde is,
nadat de biologische fase van de jeugd voorbij is,
een tweede identificatie van de entiteit die jij bent als wereldse ik essentieel.
Om door te stromen naar de volwassen staat van ongebonden afhankelijkheid.
Deze ongebonden afhankelijkheid van de volwassen band is altijd bindend.

Ongebonden afhankelijkheid is het kenmerk van de band, waarin de mogelijkheid tot elkaar kennen besloten ligt;
een entiteit die de ander is kan gekend worden door de entiteit die jij bent
en de entiteit die jij bent kan gekend worden door een entiteit die de ander is.
Ongebonden afhankelijkheid is het kenmerk van de band tussen individuen die het leven beleven;
geven en krijgen is de tweerichtingsvoeding van deze band tussen liefde en liefde,
een band die nooit verkoelt en reikt over de grenzen van het aardse leven en de dood.

Wanneer deze staat van ongebonden afhankelijkheid je staat is op het moment van sterven,
dan verlaat je je aardse leven als een gekende identiteit.
En elke ongebonden afhankelijke band die je had, zal als kenband voortduren
zolang de ander waarmee je deze band hebt in leven is.

Bindend is de gebonden afhankelijkheid van de jeugd, wanneer er sprake is van liefde in de opvoedingssituatie.
Je krijgt als kind bevestiging van de entiteit die jij bent, en je eerste wereldse ik zal contact blijven houden
met je geboorteconditie.
Wanneer de gebondenheid van de jeugd bindend was, is de praktijk van de tweede identificatie als initiatie
naar de volwassenheid:
een evaluatie van je eerste identificatie,
en een herbevestiging van je geconditioneerde identiteit als je passende culturele identiteit.
Wanneer je erin slaagt om deze overgang van gebonden afhankelijkheid naar ongebonden afhankelijkheid te maken,
dan zullen de banden van de jeugd bindend blijven.
En nieuwe banden die aangegaan worden zullen gekenmerkt worden door ongebonden afhankelijkheid.

Niet bindend is de gebonden afhankelijkheid van de jeugd, wanneer er sprake is van liefdeloosheid in je opvoedingssituatie.
Je krijgt als kind geen bevestiging van de entiteit die jij bent, waardoor de mogelijkheid groot is dat je eerste wereldse ik
het contact verliest met je geboorteconditie.
Wanneer de gebonden afhankelijkheid van de jeugd niet bindend was, is de praktijk van de tweede identificatie als initiatie
naar de volwassenheid:
een evaluatie van je eerste identificatie,
een breuk met je eerste identificatie,
en het vervangen van je geconditioneerde identiteit door je passende culturele identiteit.



7     (gebonden afhankelijkheid, die niet bindend is gefixeerde identiteit)
Een geconditioneerde identiteit die als initiatie naar de volwassenheid niet geëvalueerd wordt door de entiteit die jij bent,
wordt een gefixeerde identiteit.
Wanneer je een geconditioneerde identiteit ontwikkelde waarin je het contact met je geboorteconditie verloren bent,
dan zul je een gemankeerd kind blijven,
tot de entiteit die jij bent erin geslaagd is af te rekenen met de pijnen, die aan de basis van dit verlies liggen.
Zolang dit niet het geval is, blijft de gebonden afhankelijkheid die niet bindend is intact
en zal iedere band die aangegaan wordt eveneens gekenmerkt worden door een gebonden afhankelijkheid die niet bindend is.

Gebonden afhankelijkheid die niet bindend is, is het kenmerk van de band van een verslaafde met een stimulant.
Pakken is het eenrichtingsverkeer van de niet bindende band die de verslaafde met de stimulant heeft.
Voor het verslaafde individu blijft beleving van het leven buiten bereik, tot de entiteit die jij bent
erin geslaagd is te breken met de vervormende conditioneringen, die je beletten gekend te zijn en te kennen.

De entiteit die jij bent werd in je jeugd verslagen door je geconditioneerde identiteit
en om volwassen te worden zal de entiteit die jij bent je gefixeerde identiteit moeten verslaan.

Omdat de gefixeerde identiteit uit patronen bestaat, is het in de materiële sfeer van de volle realiteit
dat de entiteit die jij bent zich los maakt van frustraties, neuroses, trauma's, enzoverder.
Met andere woorden, dat de entiteit die jij bent je gefixeerde identiteit afbreekt en vervangt door een passende culturele identiteit.
Dit doet de entiteit die jij bent met behulp van instrumenten die in deze sfeer ontwikkelt en beschikbaar zijn.
Zodat de informaties uit de overige sferen van de volle realiteit (waarover de entiteit die jij bent blijft beschikken)
in vormen gevat worden, die je gefixeerde identiteit kan verstaan.

Hoe gemotiveerder de entiteit die jij bent is
om de oorzaken van de blokkage te confronteren en deze alsnog te beleven met de onschuld van een pasgeborene,
hoe trefzekerder zullen de vormen zijn waarmee de informaties aan je gefixeerde identiteit doorgegeven worden.

De volwassen staat is bereikt, wanneer de entiteit die jij bent een culturele identiteit verworven heeft,
die het meest passend is om expressie te geven aan jouw transit identiteit.
Wanneer deze staat van ongebonden afhankelijkheid niet je staat is op het moment van sterven,
dan verlaat je je aardse leven als een ongeïdentificeerde entiteit.



8     (een gelukkig leven)
Geen enkel leven is gelukkiger of ongelukkiger dan een ander leven.
Of je aardse leven gelukkig of ongelukkig is, is een ervaring.
Een ervaring van de entiteit die jij bent.

Ieder aards leven is een dramatisch traject, waarvan het kader van de inhoud en het kader van de vorm voorbeschikt zijn.
Ieder aards leven is dus een geëigend leven voor degene die het leeft.
Maar hoe optimaler je de wereldse rol, die je te spelen kreeg, speelt,
hoe voller je je aardse leven beleeft en het ervaart als een gelukkig leven.

Je culturele identiteit is de uitvoerder van je rol.
Al naar gelang je culturele identiteit hetzij minder, hetzij meer vertrouwd is met je rol,
wordt de rol geïnterpreteerd, worden er beslissingen genomen aangaande de rol,
worden er ideeën gevormd over de rol, worden er technieken ontwikkeld om de rol te spelen,
worden de medespelers ingeschat, wordt er op de medespelers gereageerd,
wordt de situatie ingeschat, wordt er op de situatie gereageerd,
is er reflectie over de rol en zijn er ervaringen bij het spelen van de rol.

Of de ervaring van het aardse leven negatief of positief is, is dus afhankelijk van de mate waarin de entiteit die jij bent
als wereldse ik de passende culturele identiteit heeft om de rol uit te voeren die de entiteit die jij bent te spelen kreeg
op het podium van de wereld.
Met andere woorden, een culturele identiteit die in staat is meebewegend expressie te geven aan je transit identiteit.

Bij een passende culturele identiteit zijn zowel de entiteit die jij bent als je culturele identiteit vertrouwd met je bepalende drijfveren,
waardoor de tweedeling wegvalt en de wisselwerking van informaties uit hun respectievelijke sferen  continue is.
Met andere woorden, binnen je aardse leven is er een continue vertrouwde communicatie tussen je verschillende manifestaties
en de kennis waarover deze in de verschillende sferen van de volle realiteit kunnen beschikken.

Ben je biologisch volwassen en is er weinig zicht op je rol, dan betekent dit dat je culturele identiteit een (deels) gefixeerde identiteit is.
Zolang niet de entiteit die jij bent en je culturele identiteit beide vertrouwd zijn met je bepalende drijfveren,
verdwijnt de entiteit die jij bent in je gefixeerde identiteit en daarmee in je rol.
Is dit het geval, dan verwerft de entiteit die jij bent deze vertrouwdheid met je bepalende drijfveren
door contact te maken (en steeds opnieuw contact te maken) met je transit identiteit.
Met andere woorden, periodiek op het materiële te focussen en dan voluit te communiceren
met de specifieke kennis die inherent is aan alle manifestaties binnen de materiële sfeer van de volle realiteit.
En je culturele identiteit verwerft deze vertrouwdheid
door contact te maken (en steeds opnieuw contact te maken) met de entiteit die jij bent.
Met andere woorden, periodiek op het immateriële te focussen en dan voluit te communiceren
met de specifieke kennis die inherent is aan alle manifestaties binnen de immateriële sferen van de volle realiteit. 



9     (een leven leven, een leven hebben, een leven beleven)
EEN LEVEN LEVEN
(i.t.t. dood zijn)
is een algemeen geldende biologische term.
Een leven leven is er zijn.
Het is een natuurlijke staat.
Een natuurlijke staat in een natuurlijke omgeving.
Een natuurlijke staat waarin de dood komt en gaat.
Een natuurlijke staat die ongebreideld dramatisch is.
Een natuurlijke staat die zowel materiëel als spiritueel is.
Een natuurlijke staat, waarin de culturele identiteit een directe expressie is van de natuurlijke entiteit.
Levens die geleefd worden zijn volle levens.
(De overgang, van de fase waarin samengevallen wordt met de geconditioneerde identiteit
naar de fase waarin de transit identiteit herkend en erkend wordt, is in levens die geleefd worden een organisch gebeuren.)

EEN LEVEN HEBBEN
is een pathologische term, specifiek geldend voor culturen die een exploiterende houding hebben t.o.v. de natuur.
Een leven hebben is bewegen binnen één van de door deze culturen aangereikte stramienen.
Een leven hebben is er bij zijn.
Pro of anti, maar er bij zijn; bij de cultuur horen.
Een leven hebben is een fictie, ofwel een cultuurlijke vertaling van het natuurlijke.
Het is een cultuurlijke staat in een cultuurlijke omgeving.
Een cultuurlijke staat waarin de dood – als deze al bestaat – iets is wat wordt gevreesd of wordt gehaat.
Een cultuurlijke staat die schijndramatisch is.
Een cultuurlijke staat die enkel materiëel is.
Een cultuurlijke staat, waarin de culturele identiteit een gefixeerde identiteit is die de natuurlijke entiteit exploiteert.
Levens die gehad worden zijn platte levens.
(De overgang, van de fase waarin samengevallen wordt met de geconditioneerde identiteit
naar de fase waarin de transit identiteit herkend en erkend wordt, is in levens die gehad worden geblokkeerd.)

EEN LEVEN BELEVEN
is een algemeen geldende dramatische term.
Een leven beleven is de zin van het aardse leven ervaren.
Het is een natuurlijke staat.
Een natuurlijke staat in een cultuurlijke omgeving.
Een natuurlijke staat met de dood als constant aanwezige maat.
Een natuurlijke staat die zowel materiëel als spiritueel is.
Een natuurlijke staat, waarin de culturele identiteit een wisselwerking heeft met de natuurlijke entiteit.
Levens die beleefd worden zijn volle levens.
(De overgang, van de fase waarin samengevallen wordt met de geconditioneerde identiteit
naar de fase waarin de transit identiteit herkend en erkend wordt, is in levens die beleefd worden de eerste stap
naar de de volwassen staat van ongebonden afhankelijkheid.)



10     (over een politieke revolutie in de ‘westerse wereld’)
Zonder een wijdverspreide verandering in het begrip van de volle realiteit en daarmee van de aard van de dood, heeft geen enkele
politieke revolutie kans van slagen.

In mijn uiteindelijke analyse is het concept dat de kern vormt van het fundament van elke beschaving het leven-dood concept.
Binnen een bepaalde cultuur komen alle culturele conventies voort uit een gezamenlijk onderschreven leven-dood concept. Met
andere woorden, een specifiek begrip van de verbinding tussen leven en dood, dat – om welke reden dan ook – zo dominant is dat
het conventies heeft kunnen genereren, is een concept waarover – op één of andere manier – een consensus bestaat. 

Dat binnen een bepaalde cultuur alle culturele conventies, en daarmee alle instellingen, zijn geinspireerd hetzelfde leven-dood
concept, geldt voor alle gebieden van deze cultuur (artistiek, wetenschappelijk, sociologisch, spiritueel, enzovoort). Bijvoorbeeld het
gebied van literatuur; elke manifestatie binnen dit gebied (de literaire werken, de uitgevers, de commentaren, de winnaars,
enzovoort) is - in vorm en inhoud - een uitdrukking van het kernconcept dat heerst. Wat het oppervlakkige thema ook mag
zijn, ieder literair werk dat tot de canon gerekend wordt, is een uiteenzetting van het dominante concept van leven en dood.

Het leven-dood concept dat de kern vormt van onze cultuur (patriarchaal, kapitalistisch, militarisch, enzovoort) getuigt van een
lachwekkende onwetendheid. Niet minder onwetend dan te beweren dat de zon rond de aarde cirkelt. Dientengvolge kunnen
mensen 'een leven hebben', maar 'een leven beleven' is zeer zeldzaam. Zoals uit wat uit hier aan voorafgaat duidelijk mag   zijn geworden,
gebruik ik 'een leven beleven' voor de toestand, waarin de zin van een leven wordt ervaren door de persoon die het leeft. En in onze
samenleving is het ervaren van het eigen leven zeldzaam, juist omdat het ervaren van een leven alleen mogelijk is wanneer er een
realistische (en dus een gezonde) verbinding is met de dood.

Het tijd-ruimte-continuüm is een sfeer waarin oorzaak en gevolg regeren. Deze sfeer is slechts een klein deel van de volle realiteit
waarbinnen ons leven geleefd wordt, maar in de regel is het de enige sfeer die in onze cultuur als reëel wordt erkend. Omdat de
Liefde zich enkel in de materiële sfeer manifesteert voor degenen die vertrouwde communicatie hebben binnen meerdere sferen van
de volle realiteit, is een verstrekkende consequentie van de dominante realiteitsopvatting dat liefde in haar universele variëteit niet
enkel afwezig is in de meeste individuele levens, maar ook verbannen is uit het publieke domein. In een 'orde' die in al zijn geledingen
volgens hiërarchische relaties 'functioneert', manifesteert Liefde zich enkel nog in levens die door de publieke vertegenwoordigers
van de dominante orde – meer of minder openlijk – gecategoriseerd worden als nutteloze lasten.

Zonder een wijdverspreide verandering in het begrip van de aard van de dood, en in de connectie van de dood met het leven,
kan een politieke revolutie resulteren in een omverwerping van bestaande structuren, maar zal er nooit in slagen ze te vervangen
door een blauwdruk van een nieuw soort samenleving.




11     (de meerdere sferen van het volle leven / 2)
Opmerkingen over de vier realiteits-sferen, waarbinnen ik vertrouwde communicatie heb.

– De materiële sfeer.
Dit is de sfeer die zich manifesteert als het materiële universum, waarbinnen het aardse leven geleefd wordt.
Het is de thuissfeer van je schaduw identiteit en, daarmee verbonden, van je transit identiteit.
Als deze sfeer afgeschermd wordt van de overige sferen uit hij zich in patronen.
Hier kunnen de wetmatigheden gevonden worden waar de materiële werkelijkheid aan beantwoordt
en waar de materiële wetenschappen op focussen.
Het is de enige sfeer waarbinnen het tijd-ruimte-continuüm als lineair verschijnsel geldigheid heeft, en daarmee het oorzaak-gevolg-dictaat.
Met als consequentie dat dit de enige sfeer is waarbinnen een expressie van de entiteit die jij bent een tijdgebonden aspect heeft,
dat een dramatisch traject aflegt met een begin en een einde.
(Levenswetten vallen buiten het bereik van de materiële wetenschappen, omdat deze enkel gevonden kunnen worden
wanneer op meer dan één sfeer van de volle realiteit gefocust wordt.)
(Voor degenen die ‘een leven hebben’ is compulsieve vleesconsumptie één van de manieren om – onvertrouwd – te  
communiceren binnen de immateriële sferen van de volle realiteit.)

– De sfeer van de kringen.
Jouw aardse omstandigheid is een cocktail van biologische en wereldse gegevens, waarvan de samenstelling uniek is.
In ieder gegeven van je verschillende culturele condities ben je deel van een kring van verwanten.
Waardoor jouw culturele identiteit verbonden is met een unieke mix van kringen van verwanten
(en via je kringen van verwanten met kringen van verwanten van verwanten, en via je kringen van verwanten van verwanten
met kringen van verwanten van verwanten van verwanten, enzoverder).
Omdat je functioneert als een zender en ontvanger die in voortdurende communicatie staat met iedereen waarmee je verwant bent,
kan je culturele identiteit in de sfeer van de kringen kennis nemen van ervaringen,
die in de geheugens van jouw kringen opgeslagen liggen.
En omdat in sfeer van de kringen verleden, heden en toekomst samenvallen (en hier en daar samenvallen),
kan je culturele identiteit het heden, het verleden en de toekomst (en het hier en het daar) actueel waarnemen
niet enkel van van jouw eigen transit identiteit, maar van iedere transit identiteit waarmee er verwantschap is.
(In de vorm van verliefdheid maakt deze sfeer deel uit van de materiëel ingestelde cultuur, waarin verliefdheid dan grotendeels
gezien wordt als een tijdelijke verdwazing van het individu. En door verliefdheid te categoriseren als tijdelijke verdwazing wordt voorkomen
dat het realiteits-concept waarover een concensus bestaat, bijgesteld wordt.)
(In deze sfeer ondergaat jouw culturele identiteit – vertrouwd of onvertrouwd – het ontstaan van je aardse bestaan. De grote scheppings-
verhalen van de verschillende culturen zijn pogingen om de informaties te formuleren, die afkomstig zijn
uit deze sfeer.)

– De sfeer van de natuurlijk entiteiten
De sfeer van de natuurlijk entiteiten is de sfeer waarbinnen je communiceert wanneer je de eeuwige karakteristiek van
de entiteit die jij bent realiseert.
De realisatie van je eeuwige karakteristiek komt overeen met de realisatie van de tijd en de plaats.
Waardoor de tijd (en daarmee verleden, heden en toekomst), zowel als de plaats (en daarmee hier en daar) oplossen.
De entiteit die jij bent is een unieke cocktail van vitaliteiten.
Ieder ingrediënt van de cocktail is deel van het geheel van vitaliteiten
en daardoor is jouw natuurlijk entiteit in ieder deel onlosmakelijk verbonden met het universum,
waarmee er een voortdurende, actuele,
ongebonden afhankelijke band is.
Je bent een zender en ontvanger, in voortdurende, ononderbroken, allesomvattende communicatie met alles wat is.
In deze sfeer ondergaat jouw culturele identiteit – vertrouwd of onvertrouwd – de ongebonden afhankelijke band met alle bestaansvormen,
en ondergaat jouw culturele identiteit – vertrouwd of onvertrouwd – de ongebonden afhankelijke band met de kosmos.
In deze sfeer laten alle entiteiten zich kennen als schitterend in hun schoonheid.

– De sfeer van de vitale materie.
Met jou is de vitale materie een niet verklarende manifestatie van het onverklaarbare mysterie.
De sfeer van de vitale materie is de thuissfeer van de entiteit die jij bent.
Het is een sfeer van rust, waarin beweeglijkheid de norm is.
In de sfeer van de vitale materie ben je als onverbrekelijke, niet te ontleden heelheid tegelijk als binnenkracht en buitenkracht
werkzaam; in deze sfeer is het binnen en het buiten van de entiteit die jij bent één.
In de sfeer van de vitale materie ben je onlosmakelijk opgenomen in de vereende, allesomvattende natuur,
die jouw voedsel is
en waarvoor jij voedsel bent.
In de sfeer van de vitale materie zijn alle grenzen tussen de individuele energiën en intelligenties opgelost, zonder dat
de individualiteit van de entiteiten verloren is; in deze sfeer is individu en massa één.
Het is de sfeer waarin de entiteit die jij bent zich in haar puurste expressie manifesteert.



© mc 2002-2017





terug naar 1n (inhoud)





Geen opmerkingen:

Een reactie posten